Niszowe kody kulturowe - rozmowa z Mikiem Careyem
Krzysztof Maciejewski, 25.09.2009
Wróćmy więc do literatury… Przeczytałem właśnie "Przebierańców" i odnoszę wrażenie, że trzecia część jest znacznie bardziej mroczna od poprzednich - trochę w stylu Dennisa Lehane’a. Czy w tym kierunku będzie się rozwijać seria?
W pierwszym tomie Felix Castor to ktoś, kto nie zadaje sobie samemu trudnych pytań. Odsyła więc duszę swojej siostry, nie troszcząc się właściwie o to, dokąd ona właściwie trafi. W miarę kontynuowania serii, Castor na nowo określa swoje relacje z umarłymi. Początkowo Castor uważa siebie za egzorcystę. Wydarzenia pierwszych dwóch książek z serii zmieniają jego wyobrażenia o sobie i Castor powoli akceptuje siebie takiego, jakiego opisał jeden z bohaterów pierwszej książki: Jest wielu ludzi próbujących ochronić żywych przed zmarłymi. Ktoś musi chronić umarłych przed żywymi. Ktoś musi utrzymywać równowagę. Prawdziwą kulminację tej przemiany czytelnicy poznają dopiero w tomie szóstym, nad którym właśnie pracuję.
Felix Castor to ciekawy przypadek egzorcysty-ateisty. Nazywam go ciekawym, gdyż pogodziłeś w tej postaci istnienie świata nadnaturalnego z nieistnieniem Boga. A czy ty wierzysz w Boga?
Przestałem wierzyć w Boga już dawno temu. Nadal jednak jestem przeświadczony o istnieniu jakiejś formy świata duchowego. Nie wykluczam również reinkarnacji. Czym jest w tym moim modelu dusza? Tym, co po nas zostaje jest jakaś forma energii. Porównałbym ją do baterii, którą można przełożyć z aparatu fotograficznego do latarki. To tylko i wyłącznie elektryczny impuls bez świadomości, bez pamięci o wcześniejszych wcieleniach.
Jakie są Twoje plany dotyczące Feliksa Castora? Ile jeszcze książek o nim powstanie?
Cały cykl zamknie się fabularnie w sześciu tomach. Być może powstanie jeszcze tom siódmy, stanowiący swoiste uzupełnienie lub spojrzenie na historię Castora z innej perspektywy, ale na razie takich planów nie mam.
Dziękuję za rozmowę
Strony: 1 2
