Index autorów > Przeczytaj o autorze

    biografia

Adam Mickiewicz


   Polski mistrz poezji


Ocena użytkowników (Głosów: 1)

10 / 10

Twoja ocena to
 /10 




Polski poeta, działacz i publicysta polityczny. Obok Juliusza Słowackiego i Zygmunta Krasińskiego uważany za największego poetę polskiego romantyzmu (grono tzw. Trzech Wieszczów) oraz literatury polskiej w ogóle, a nawet za jednego z największych na skalę europejską. Określany też przez innych jako poeta przeobrażeń oraz bard słowiański.

źródło



Dodał(a): Kamil Nowak

Zobacz komentarze dotyczące tego autora [0]

    bibliografia

 

Poezje t. 1 – wydane w Wilnie w roku 1822; zawierały Ballady i romanse, a także przedmowę O poezji romantycznej. Ten tom poezji miał przełomowe znaczenie w literaturze polskiej, zapoczątkowując nurt romantyczny oparty na ludowości, poezji ludowej, obyczajach i wyobrażeniach ludu
Poezje t. 2 – wydane w roku 1823, zawierały Grażynę oraz II i IV część Dziadów;
Sonety krymskie – wydane w roku 1826 w Rosji;
W Dreźnie powstała III część Dziadów – najwybitniejszy polski dramat romantyczny, napisany wiosną 1832 roku[46];
Konrad Wallenrod – wydane w roku 1828 w Rosji;
Pan Tadeusz czyli ostatni Zajazd na Litwie – epopeja napisana w Paryżu w latach 1832–1834, wydana w 1834 roku. W Panu Tadeuszu Mickiewicz przedstawił romantyczną i pełną nostalgii wizję Polski szlacheckiej;
Księgi narodu polskiego i pielgrzymstwa polskiego – broszura polityczna z 1832 roku;
Prelekcje paryskie – cykl wykładów Mickiewicza na temat literatury słowiańskiej wygłoszony w Collège de France w latach 1840-1844; pierwsze wydania były redagowane przez Mickiewicza;
Liryki lozańskie wydane dopiero pośmiertnie;
Pisana przez całe życie I część Dziadów, ukazuje się prawdopodobnie na początku 1821 roku[47];
Historia przyszłości – traktat prekursorski wobec osiągnięć europejskiej fantastyki naukowej. Mickiewicz zniszczył rękopisy dzieła, zachowało się jedynie kilka kart oraz relacje przyjaciół autora;
Konfederaci barscy (fr. Les confédérés de Bar) – dramat z 1836 roku.

Poezje t. 1 – wydane w Wilnie w roku 1822; zawierały Ballady i romanse, a także przedmowę O poezji romantycznej. Ten tom poezji miał przełomowe znaczenie w literaturze polskiej, zapoczątkowując nurt romantyczny oparty na ludowości, poezji ludowej, obyczajach i wyobrażeniach ludu

Poezje t. 2 – wydane w roku 1823, zawierały Grażynę oraz II i IV część Dziadów;

Sonety krymskie – wydane w roku 1826 w Rosji;

W Dreźnie powstała III część Dziadów – najwybitniejszy polski dramat romantyczny, napisany wiosną 1832 roku;

Konrad Wallenrod – wydane w roku 1828 w Rosji;

Pan Tadeusz czyli ostatni Zajazd na Litwie – epopeja napisana w Paryżu w latach 1832–1834, wydana w 1834 roku. W Panu Tadeuszu Mickiewicz przedstawił romantyczną i pełną nostalgii wizję Polski szlacheckiej;

Księgi narodu polskiego i pielgrzymstwa polskiego – broszura polityczna z 1832 roku;

Prelekcje paryskie – cykl wykładów Mickiewicza na temat literatury słowiańskiej wygłoszony w Collège de France w latach 1840-1844; pierwsze wydania były redagowane przez Mickiewicza;

Liryki lozańskie wydane dopiero pośmiertnie;

Pisana przez całe życie I część Dziadów, ukazuje się prawdopodobnie na początku 1821 roku;

Historia przyszłości – traktat prekursorski wobec osiągnięć europejskiej fantastyki naukowej. Mickiewicz zniszczył rękopisy dzieła, zachowało się jedynie kilka kart oraz relacje przyjaciół autora;

Konfederaci barscy (fr. Les confédérés de Bar) – dramat z 1836 roku.

(źródło: wikipedia.pl)

 








nick
 
haslo   
nowe konto     

Wyszukiwarka Top 20 Autorzy
 
ˆ 2005-2015 Papierowe Myśli Design&engine Mateusz Płatos