Daniel Odija

Daniel Odija urodził się w 1974 r. w Słupsku, studiował polonistykę na Uniwersytecie Gdańskim. Obecnie pracuje jako dziennikarz w słupskim oddziale Telewizji Polskiej. Ma żonę i dwójkę dzieci.

Jest członkiem Klubu Literackiego przy gdańskim oddziale Stowarzyszenia Pisarzy Polskich, publikował m.in. w "Autografie", "Ha!arcie", "Sycynie", "Dekadzie Literackiej"; jego proza znalazła się także w antologiach pt. "Papiery wartościowe" (Gdańsk 1998) i "Tekstylia. O rocznikach siedemdziesiątych" (Kraków 2002).

Jest także autorem wydanego przez słupski oddział Związku Literatów Polskich zbioru opowiadań pt. "Podróże w miejscu" (Słupsk 2000) oraz arkusza poetyckiego "Pomiędzy tobą a mną" (nakładem Gdańskiego Towarzystwa Przyjaciół Sztuki). Wydana w 2001 r. powieść "Ulica" (Wydawnictwo Czarne, Wołowiec) wywołała poruszenie i zainteresowanie krytyki oraz czytelników - uhonorowana Pomorską Nagrodą Artystyczną za debiut roku 2001, a także honorową nagrodą Gdańskiego Towarzystwa Przyjaciół Sztuki, stała się również bohaterką skandalu obyczajowego. W kwietniu 2003 r. Czarne opublikowało kolejną powieść Odiji - "Tartak" (Wołowiec 2003), która została ciepło przyjęta przez krytykę i czytelników i znalazła się na liście 9 najbardziej cenionych książek prozatorskich roku 2003 wyłonionej dzięki ankiecie przeprowadzonej wśród uczestników forum krytyki literackiej www.literatorium.pl. W maju 2003 r. "Przekrój" w swojej ankiecie-raporcie uznał Daniela Odiję za jednego z najbardziej obiecujących twórców młodego pokolenia.
W 2005 Prószyński S-ka wespół z Wydawnictwem Czarnym wydali najnowszą pozycję słupskiego pisarza, zbiór opowiadań pt. "Szklana huta".

Daniel Odija: "Moje pisanie to splot wspomnień, zasłyszanych opowieści, ale i osobistych przeżyć - jednak w żaden sposób to nie jest literatura autobiograficzna (...) Nigdy też nie byłem piewcą lumpenproletariatu. W moich książkach fabuła jest zaledwie punktem wyjścia do rozmyślań o życiu, śmierci, nienawiści, poszukiwaniu miłości, czyli tematów starych jak świat. Więcej w tych książkach poezji niż akcji".

"Mam nadzieję, że nigdy nie będę się spieszył z wydawaniem kolejnych książek tylko dlatego, że tak trzeba, bo wymogi rynku. Dla mnie najważniejsze jest to, że kilkaset osób poświęciło parę godzin własnego życia na przeczytanie moich słów".