Deprecated: mysql_connect(): The mysql extension is deprecated and will be removed in the future: use mysqli or PDO instead in /domains/papierowemysli.pl/public_html/engine/class_connect.php5 on line 12
Gisèle Prassinos : Sur-Autorka

Index autorów > Przeczytaj o autorze

    biografia

Deprecated: mysql_connect(): The mysql extension is deprecated and will be removed in the future: use mysqli or PDO instead in /domains/papierowemysli.pl/public_html/engine/class_connect.php5 on line 12

Deprecated: mysql_connect(): The mysql extension is deprecated and will be removed in the future: use mysqli or PDO instead in /domains/papierowemysli.pl/public_html/engine/class_connect.php5 on line 12

Gisèle Prassinos


   Sur-Autorka


Ocena użytkowników (Głosów: 0)

Brak

Twoja ocena to
 /10 




Czternastolatka, która zniewoliła wyobraźnię surrealistów; nazwana przez nich "Alicją II", młodszą siostrą panny z Krainy Czarów. Autorka wielobarwnych makatek. Greczynka na paryskim bruku. Dla jej prac zdejmowano ze ścian Maxa Jacoba i de Chirica. Breton wywyższył ją ponad Rimbauda. Przed państwem kobieta-dziecko, wcielenie twórczej podświadomości, Gisèle Prassinos.

By wyjść od korzeni - Gisèle urodziła się w 1920 r., w greckiej rodzinie zamieszkałej w Istambule, która w dwa lata po tym doniosłym wydarzeniu przeniosła się do Francji, do Paryża, by uniknąć grecko-tureckiej zawieruchy wojennej.
Wiersze młodej Prassinos trafiają w 1934 r. na spotkanie grona surrealistów za sprawą jej brata, Maria Prassinos, malarza, zaproszonego z kolei przez wydawcę i tłumacza Henriego Parisota, dla którego zresztą Gisèle będzie wielokrotnie pracowała. Zaprezentowane wiersze wywołały entuzjastyczne reakcje; talent i twórczość Prassinos Breton stawiał wyżej od Rimbauda czy de Sada. Czytelnicy nastawieni bardziej krytycznie do poezji czternastolatki, widzieli w niej raczej efekt "psychopatologicznego fenomenu", wpisując się w - chce się rzec - odwieczną szkołę utożsamiającą kobiety piszące z wariatkami.



Prassinos była jedną z dwóch kobiet obecnych w Antologii czarnego humoru Bretona (drugą była Leonora Carrington). W 1935 r. zostaje wydany jej pierwszy samodzielny tomik - Artretyczny pasikonik. W ciągu następnych trzech lat ukaże się jeszcze osiem zbiorów wierszy i opowiadań. Po latach przyzna, że nigdy nie usiłowała być surrealistką; chciała po prostu rozbawić i zwrócić na siebie uwagę ojca, profesora literatury francuskiej. Kolejną przyczyną, dla której sięgnęła po pióro, była zwykła nuda, chęć wypełnienia sobie czasu a zarazem stworzenie własnej przestrzeni, świata, w którym nie czułaby się imigrantką. Bycie kobietą-dzieckiem, kapłanką zapisu automatycznego, szafarką olśnień poetyckich było na pewno zajęciem bardzo atrakcyjnym; jednak była to również rola, oparta na konkretnych wzorcach zrodzonych w wyobraźni surrealistów, którzy szukali zarazem nowej podniety i potwierdzenia swoich teorii związanych z twórczą mocą nieświadomości. O swoistym zaślepieniu artystów świadczy choćby fakt, że nie wykazywali oni zainteresowania, czy aby na pewno twórczość młodych podopiecznych jest
należycie"automatyczna". Prassinos wspomina, że żaden z jej utworów nie został napisany tą techniką, jednak nikogo to nie obchodziło.

W twórczości Gisèle Prassinos wielokrotnie powraca wątek autorytarnego ojca, biernej matki i skrzywdzonej córki; łatwo powiązać te fakty z osobistą biografią Prassinos, która zdawała sobie sprawę z kulturowych ograniczeń jakie narzuca na kobiety jej ";korzenna" kultura oraz własnego kompleksu na tle ojca i brata.

Po okresie młodzieńczym zamilkła na wiele lat (z przerwą na jedno opowiadanie w 1947r.), by powrócić do pisania w 1958 r. Jej Twarz muśnięta smutkiem, perełka surrealistycznej prozy, powstała w przeciągu trzech tygodni 1964 r., w wyniku zakładu z przyjacielem i bratem, że stworzy niecodzienną powieść. Od śmierci męża w 1988 r. prawie całkowicie przestała zajmować się literaturą; do jej obecnych fascynacji zaliczyć możemy twórczości Dalego, artystów afrykańskich, religijnych oraz nieprofesjonalnych. Gdy mowa o artystycznej działalności Prassinos, warto wspomnieć, że jest ona zarówno wytwórczynią pseudo-naiwnnych makatek, rysowniczką i ilustratorką (Polowanie na Snarka Lewisa Carrolla), a także rzeźbiarką, zainspirowaną sztuką totemiczną oraz motywami mitologicznymi i biblijnymi.




Dodał(a): Maria Nowakowska

Zobacz komentarze dotyczące tego autora [
Deprecated: mysql_connect(): The mysql extension is deprecated and will be removed in the future: use mysqli or PDO instead in /domains/papierowemysli.pl/public_html/engine/class_connect.php5 on line 12
0]

    bibliografia
Po polsku:
Podróżniczka,1962
Twarz muśnięta smutkiem, 2005

Po francusku:
La Sauterelle arthritique, 1935
Une demande en mariage, 1935
Quand le bruit travaille, 1936
Facilité crépusculaire, 1937
La Lutte double, 1938
Une Belle famille, 1938
La Revanche, 1939
Sondue, 1939
Le Feu maniaque, 1939
Le Rêve , 1947
Le Temps n'est rien, 1958
La Voyageuse, 1959
Le Cavalier, 1961
La Confidente », 1962
L'Homme au chagrin », 1962
Le Visage effleuré de peine », 1964
Le Grand repas », 1966
Les Mots endormis », 1967
La Vie la voix », 1971
Petits quotidiens », 1974
Brelin le Frou ou le portrait de famille, 1975
Trouver sans chercher : 1934-1944 ;,1976
Comptines pour fillottes et garcelons, 1978
Pour l'arrière-saison, 1979
Le Ciel et la Terre se marient, 1979
Pour l'arrière-saison, 1979
Mon cœur les écoute, 1982
L'Instant qui va, 1985
Comment écrivez-vous ? ou ils sont malins les écrivians , 1985
Poésie partagée, été, 1987
Le Verrou et autres nouvelles, 1987
La Fièvre du labour, 1989
La Lucarne, 1990
La Table de famille, 1993
La Mort de Socrate, et autres nouvelles, 2006
Mon coeur les écoute, 2009
Correspondance d'Henri Parisot avec Mario et Gisele Prassinos, 1933-1938, 2003







nick
 
haslo   
nowe konto     

Wyszukiwarka Top 20 Autorzy
 
ˆ 2005-2015 Papierowe Myśli Design&engine Mateusz Płatos