Rosyjski tancerz i choreograf polskiego pochodzenia. Zrewolucjonizował sztukę baletu. Jego taniec był pełen emocji, siły wyrazu i szaleństwa. Artysta, stając się granymi postaciami, porywał i oszałamiał publiczność. Jego życie prywatne było naznaczone tragizmem. U szczytu popularności Niżyński przerwał karierę z powodu postępującej choroby psychicznej.
Wacław Niżyński urodził się w 1889r. Jego rodzice Eleonora i Tomasz Niżyńscy byli tancerzami. W ich ślady poszła również siostra Wacława - Bronisława. Jego brat Stanisław cierpiał na niedorozwój umysłowy. Ojciec, nie interesujący się zbytnio rodziną, wkrótce po narodzinach dzieci porzucił ją. Natomiast matka zawsze zajmowała szczególne miejsce w sercu Wacława.
Talent Niżyńskiego został szybko odkryty w carskiej szkole tańca w Sankt Petersburgu. W wieku 19 lat Wacław był już znanym i podziwianym tancerzem. Jego losy zostały powiązane z mecenasem sztuki Siergiejem Diagilewem. Wraz z jego zespołem Niżyński dawał występy w wielu krajach, nie tylko Europy. Krytycy byli zachwyceni jego umiejętnościami. Nadali mu miano boga tańca.
Od dzieciństwa uwidaczniały się cechy charakteru wrażliwego artysty. Niżyński był małomówny, zamknięty w sobie, wręcz ponury. W późniejszych latach stawał się coraz bardziej religijny. Z biegiem czasu jego skłonność do melancholii i depresji przekształciła się w obłąkanie.
Wacław Niżyński ożenił się w 1913r. z węgierską tancerką Romolą de Pulszky. To zakochana, całkowicie oddana artyście Romola przejawiała większą inicjatywę w tym związku, do końca opiekując się mężem. Można powiedzieć, że pewnym stopniu "wymusiła" jego oświadczyny, przez kilka lat wszędzie za nim jeżdżąc i nie odstępując go na krok. Wkrótce po ślubie na świat przyszła ich jedyna córka Kira.
Wcześniej Niżyński miewał kontakty homoseksualne. Był kochankiem swojego menedżera Diagilewa. Później jednak wspominając ten związek czuł odrazę i wyrzuty sumienia. Podobnie było w przypadku jego doświadczeń z prostytutkami. Małżeństwo z Romolą było próbą ucieczki od takiego życia.
Niżyński umarł w 1950r. Ostatnie lata życia spędził w sanatoriach, zamknięty w swoim wewnętrznym świecie.
|
