Jonathan Carroll przyszedł na świat w rodzinie pochodzenia żydowskiego. Urodził się w Nowym Jorku - 26 stycznia 1949 roku. Jego ojciec - Sidney Carroll był scenarzystą filmowym. Najbardziej znany film, przy którym pracował to "The Hustler" Roberta Rossena. Matka - June Carroll (z domu Sillman) była poetką i aktorką występującą na Broadway'u. Przyrodni brat - Steve Reich jest kompozytorem muzyki poważnej i współtwórcą minimalizmu. Ponieważ rodzice nie mieli zbyt wiele czasu dla swoich dzieci, dzieciństwo spędził w towarzystwie niani. Jako młodzieniec nie był ani spokojnym, ani bezproblemowym dzieckiem. Zbuntowany z całym światem problemy miewał nie tylko w szkole, ale i nieustannie łamał prawo. Jego domem były gangi , a rozrywką nieustannie wszczynane bijatyki. Wielokrotnie wyrzucano go ze szkół by ostatecznie rodzice podjęli jeden drastyczny i konkretny krok: umieścili w prywatnej szkole męskiej z internatem, znanej z surowej dyscypliny.
Właśnie tam powstało pierwsze opowiadanie, które tak bardzo spodobało się nauczycielowi. Jonathan miał wtedy 17 lat i w ramach zadania domowego napisał opowieść o kobiecie przygarniającej psa, którego z zazdrości o żonę zabija mąż. Sam proces pisania i kreowania innych światów i sytuacji bardzo mu się spodobał. Mimo, że nie był dobrym uczniem odznaczał się wysoką inteligencją. To ona pozwoliła mu przetrwać, bo żaden z nauczycieli nie znalazł nigdy czasu, aby dostrzec drzemiące w nim talenty i wiedzę.
W latach późniejszych Carroll studiował na Uniwersytecie Rutgera (1971) i Uniwersytecie Virginia (1973). Zaraz po studiach podjął pracę nauczyciela literatury (1971-1972 North State Academy, Hickory - nauczyciel angielskiego; 1973-74 St. Louis Country Day School, St. Louis Mo.- nauczyciel angielskiego).W 1973 roku został zaproszony do Wiednia, gdzie zaproponowano mu etat wykładowcy w Międzynarodowej Amerykańskiej Szkole. Od 1974 roku osiadł tam na stałe. Z wykładami był też zapraszany do Bejrutu i Teheranu jednak swoje życiowe miejsce odnalazł właśnie we Wiedniu. Woli je od Ameryki, gdzie nigdy nie czuł się bezpiecznie w kulturze agresji oraz szaleńczego wyścigu po sukces, sławę i pieniądze bez względu na koszty.
Od trzydziestu lat jest związany z tą samą kobietą. Swoją żonę Beverly (z domu Shreiner) poznał na studiach. Razem z żoną tworzą bardzo udany związek, którego owocem jest syn Ryder (obecnie 19-letni). Beverly jest malarką i autorką wszystkich okładek do książek męża wydanych w Niemczech.
Pierwszą powieść napisał w wieku 20 lat, ale nigdy jej nie opublikował. Opowiadała o rodzinie z Południa Stanów Zjednoczonych (rodzinie szaleńców - jak sam dziś mówi). I do teraz uważa, że była tylko rozgrzewką przed "poważnym" pisaniem. Przełomowym momentem na studiach stała się dla Jonathana chwila, kiedy odkrył w sobie pasję do rzeczy, które go fascynowały i interesowały. Dopiero, kiedy sobie to uzmysłowił został dobrym studentem. Mimo magii i irracjonalnych zdarzeń, którymi nacechowane jest jego późniejsze pisarstwo jako dziecko nie czytał bajek, a cała baśniowość, którą tak bardzo kochają czytelnicy wywodzi się z zdarzeń przeżytych już jako dorosły mężczyzna. Z resztą jako dziecko i nastolatek w ogóle nie czytał, gdyż książki zdawały mu się jedynie stratą czasu.
Będąc nauczycielem napisał swoje pierwsze dojrzałe powieści. Jednak nikt nie chciał ich wydać. Wydawcom nie podobały się fantastyczne elementy jego prozy. Gdyby uległ ich prośbom i wyrzucił wszystkie nierealne fragmenty, na pewno znacznie wcześniej ujrzałyby światło dzienne na rynku wydawniczym.
Jego pierwsza książka "Kraina Chichów" (1980) pokazała się w księgarniach dopiero po rekomendacji Stanisława Lema. Carroll uczył wtedy języka angielskiego syna polskiego pisarza.
Wbrew pierwszym pesymistycznym opiniom "Chichy" przyniosły autorowi rozgłos i uwielbienie ze strony czytelników.
Styl Carrolla porównuje się często z twórczością Gabriela Garcíi Márqueza oraz innymi przedstawicielami realizmu magicznego. Świat przedstawiony w jego książkach pozornie jest światem realistycznym, bliskim każdemu czytelnikowi. Jednak w miarę rozwoju fabuły pojawiają się osoby z zaświatów, elementy magii, zwierzęta mówiące ludzkim głosem, a zwłaszcza psy. Sam Carroll miał ich w ciągu życia bardzo dużo, w tym kilka bulterierów. Bez psów nie wyobraża sobie życia, podobnie jak bez ulubionego napoju: kawy. Uwielbia też wieczne pióra, które odgrywają ważną rolę w procesie powstawania nowej książki.
Elementem charakterystycznym w jego twórczości jest też to, że wiele ze stworzonych przez niego postaci występuje w kilku książkach. Najczęściej bohater epizodyczny w innej powieści staje się bohaterem pierwszoplanowym i na odwrót. Szczególny przypadek stanowi tu trylogia Crane's View obejmująca Całując ul, Zaślubiny patyków i Drewniane morze.
Od kilku lat pisarz cieszy się niezwykłą popularnością w Polsce, i to właśnie tu w pierwszej kolejności wydaje swoje książki.
Do tej pory napisał 13 powieści (wszystkie opublikowano w Polsce, gdzie obecnie jedynym oficjalnym wydawcą książek Carrolla jest Dom Wydawniczy REBIS z Poznania.). Wydał dodatkowo 3 zbiory opowiadań (Upiorna dłoń, Czarny koktail i inne opowiadania, Cylinder Heidelberga) oraz scenariusz filmowy Durne serce. Carroll odwiedził Polskę ośmiokrotnie, w ciągu ostatnich lat i podpisał tysiące książek. Efektem tych wizyt było m.in. opowiadanie "Język niebios" , którego akcja dzieje się w Warszawie opublikowane w polskiej edycji miesięcznika Cosmopolitan. a wydane póżniej w formie książkowej w drugim tomiku opowiadań pt. "Cylinder Heidelberga" (Rebis 2001).
Obecnie trwają prace nad ekranizacja jednej z jego powieści.
|
