Deprecated: mysql_connect(): The mysql extension is deprecated and will be removed in the future: use mysqli or PDO instead in /domains/papierowemysli.pl/public_html/engine/class_connect.php5 on line 12
Tennessee Williams: Był wszystkimi swoimi postaciami

Index autorów > Przeczytaj o autorze

    biografia

Deprecated: mysql_connect(): The mysql extension is deprecated and will be removed in the future: use mysqli or PDO instead in /domains/papierowemysli.pl/public_html/engine/class_connect.php5 on line 12

Deprecated: mysql_connect(): The mysql extension is deprecated and will be removed in the future: use mysqli or PDO instead in /domains/papierowemysli.pl/public_html/engine/class_connect.php5 on line 12

Tennessee Williams


   Był wszystkimi swoimi postaciami


Ocena użytkowników (Głosów: 3)

7 / 10

Twoja ocena to
 /10 




Tennessee Williams (1911 – 1983) – dramaturg, nowelista i scenarzysta, przez wielu uważany za najwybitniejszego dramatopisarza XX wieku.

Zanim przyjął imię z aż trzema podwójnymi literami, nazywał się Thomas Lanier Williams. Jego rodzina pochodziła od hugenockich pionierów kolonizujących Południe, skąd być może późniejszy przydomek. Tom-Tennessee narodził się jednak w miasteczku Columbus, w stanie Mississippi. Choć to niebezpieczna i uproszczona praktyka interpretacyjna, wielu krytyków twierdzi, że dramaty Williamsa czerpią żywo z dramatu jego własnej rodziny, której członków przedstawia obsesyjnie wciąż w nowych postaciach. Za najbardziej autobiograficzną uważa się „Szklaną menażerię” (1944) – pierwszą sztukę, która przyniosła autorowi sławę. Dramat rozgrywa się tu między neurotyczną, żyjącą wyidealizowaną przeszłością matką, napiętnowaną fizycznie i psychicznie, wycofaną z życia córką i jej miotającym się w zbyt ciasnym życiu pracownika fizycznego bratem. Wszystkie postaci są kruche i delikatne jak tytułowa szklana menażeria i bezradne wobec realiów swojego życia, niemniej zbuntowane. Postaci matki, córki i syna zdają się pasować do Edwiny Williams i dwójki jej pierwszych dzieci – Rose i Toma (Tennessee). Rose była nie tylko siostrą, ale i najwierniejszą przyjaciółką Williamsa, choć zniszczona przez schizofrenię i pseudoterapeutyczny zabieg lobotomii, większość życia spełniła w zakładzie psychiatrycznym. W tym opisie brakuje ojca, który w sztuce porzucił rodzinę wiele lat wcześniej. W rzeczywistości ojciec Tennessee'ego – Cornelius Williams – miał zapewne wiele cech Stanley'a Kowalskiego z Tramwaju zwanego pożądaniem. Wybuchowy, agresywny i często pijany, nigdy nie zaakceptował wrażliwości syna, który nie pasował do roli twardego mężczyzny z Południa. Gdy Tennessee oblał szkolenie wojskowe, wściekły ojciec zabrał go z uniwersytetu i posłał do pracy w fabryce butów. Tennessee pisał jednak co noc, postanawiając, że każdego tygodnia będzie kończył kolejne opowiadanie. Pisanie było jego pierwszym uzależnieniem, w które uciekał przed szaleństwem i depresją. Dzięki swojemu uporowi w 1938 r. skończył wreszcie uniwersytet, a niedługo później uzyskał stypendium, dzięki któremu wyjechał do Nowego Orleanu.

Lata 40. i 50. to czas triumfu Williamsa, który wkrótce przenosi się do Nowego Yorku. Po Szklanej menażerii powstają Tramwaj zwany pożądaniem (1947), Kotka na gorącym blaszanym dachu (1955) czy Słodki ptak młodości (1959). Poza sukcesem na Broadway'u, Williamsem zainteresowało się Hollywood, w latach 50-tych ekranizując aż 7 jego dzieł (w tym scenariusz Baby doll, napisany specjalnie na duży ekran). Jest to też okres jedynego udanego, 14-letniego związku Williamsa z Frankiem Merlo, weteranem II wojny światowej i okazjonalnym aktorem.

Kolejne dwie dekady przyniosły szereg załamań i epizodów głębokiej depresji, spowodowanych między innymi śmiercią Merlo w 1963 roku oraz spadkiem popularności sztuk Williamsa, które zbierały coraz gorsze recenzje krytyków. Ów drugi okres twórczości pisarza został doceniony już po jego śmierci, a niektóre sztuki wydano drukiem dopiero w ostatnich latach.

Wracając do związku życia i twórczości Tennessee'ego Williamsa, stwierdzić można, że wszyscy jego bohaterowie reprezentują jakąś część swojego autora, który odnajdywał w sobie i skrajną nieśmiałość Laury, i sfrustrowanego Toma ze Szklanej menażerii; wściekłego, pijanego Stanleya i histeryczną, niestabilną Blanche z Tramwaju...; walczącą o miłość Margaret i cierpiącego samotnie, uzależnionego Bricka z Kotki... Dopiero składając te wszystkie postaci, porażające swoją złożonością i autentycznością, uzyskujemy niewyraźną sylwetkę i zarazem bezwstydną autobiografię wewnętrzną Tennessee'ego Williamsa.

25 lutego 1983 roku Tennessee Williams został znaleziony martwy w pokoju hotelowym w Nowym Yorku. Oficjalną przyczyną jego śmierci było zadławienie, ale prawdopodobnie rzeczywistym powodem było przedawkowanie leków.



Dodał(a): Mateusz Płatos

Zobacz komentarze dotyczące tego autora [
Deprecated: mysql_connect(): The mysql extension is deprecated and will be removed in the future: use mysqli or PDO instead in /domains/papierowemysli.pl/public_html/engine/class_connect.php5 on line 12
0]

    bibliografia

Dramaty

Młodzieńcze sztuki

Główne sztuki

Powieści

Scenariusze filmowe i telewizyjne

Opowiadania

  • The Vengeance of Nitocris (1928)
  • The Field of Blue Children (1939)
  • The Resemblance Between a Violin Case and a Coffin (1951)
  • Hard Candy: A Book of Stories (1954)
  • Three Players of a Summer Game and Other Stories (1960)
  • The Knightly Quest: a Novella and Four Short Stories (1966)
  • One Arm and Other Stories (1967)
    • "One Arm"
    • "The Malediction"
    • "The Poet"
    • "Chronicle of a Demise"
    • "Desire and the Black Masseur"
    • "Portrait of a Girl in Glass"
    • "The Important Thing"
    • "The Angel in the Alcove"
    • "The Field of Blue Children"
    • "The Night of the Iguana"
    • "The Yellow Bird"
  • Eight Mortal Ladies Possessed: a Book of Stories (1974)
  • Tent Worms (1980)
  • It Happened the day the Sun Rose, and Other Stories (1981)

Źródło: http://en.wikipedia.org/wiki/Tennessee_Williams








nick
 
haslo   
nowe konto     

Wyszukiwarka Top 20 Autorzy
 
ˆ 2005-2015 Papierowe Myśli Design&engine Mateusz Płatos