Index książek > Przeczytaj o książce

Wojna nie ma w sobie nic z kobiety


    info
Autor:
   Swietłana Aleksijewicz
Wydawnictwo:
   Czarne
ISBN:
   978-83-7536-225-1
Rok wydania:
   2010
Liczba stron:
   352
Cena:
   36 zł
Kategoria:
   Dokument

Ocena recenzenta:

9 / 10

Ocena użytkowników (Głosów: 0)

Brak



Twoja ocena to
 /10 

    ksiazka

Wojna oczami kobiety


Wojna zawsze przynosi cierpienie. Nieważne, czy jesteśmy po stronie zwycięzców, czy przegranych. To synonim destrukcji, czynnik absolutnie dehumanizujący, apogeum upodlenia oraz ludzkiej nienawiści. Czasami to efekt chorej wiary w lepszy świat, poprawę stanu bytu. Inni sądzą, że walka i śmierć na polu bitwy jest czynem bohaterskim, aktem wyzwolenia i dążenia do sprawiedliwości (cóż za hipokryzja). Takich bohaterów wojna wydała tysiące. Wyniosła na piedestał. Ale to zaledwie garstka spośród wielu, którzy polegli. My widzimy ich jako ucieleśnienie zwycięstwa, podziwiamy, oddajemy honory. A co z tymi, o których historia postanowiła milczeć, o których nikt nie chce mówić, bo nie pasują do obrazu wojny i chwały? Co z kobietami?

 

Niejednokrotnie, gdy mówi się o kobietach pada nagle określenie "płeć piękna". Często wtedy nasuwają się skojarzenia dotyczące ich delikatnej natury, kruchości, żeby nie powiedzieć słabości. Ale czy słusznie? Swietłana Aleksijewicz udowadnia, że takie przekonania są całkowicie błędne. Przedstawia żywe pomniki, istoty często silniejsze, bardziej wytrzymałe niż nie jeden mężczyzna – kobiety, które przetrwały wojnę. Towarzyszą temu liczne reminiscencje, często przerażające, ale jednocześnie budzące podziw. Autorka postanowiła spisać te wspomnienia i przeżycia kobiet w świecie zniszczenia i niekończącego się cierpienia, namalować obraz. A jest to obraz przejmujący, w którym dominują ciemne barwy, boleśnie poprzecinane szkarłatem. Pozostają blizny, ślady po głębokich ranach. Jednak często rany te już się nie goją, krew sączy się, aż do końca życia.

 

Opowiadane przez bohaterki wydarzenia z frontu bardzo często przypominają śpiewanie litanii. Niby słowa różne, ale historie tak samo przejmujące. Kobiety opisują, jak wyglądała praca w szpitalach, walka na pierwszej linii, wśród mężczyzn. Wspominają ten młodzieńczy zryw w obronie ojczyzny, swą naiwność i złudne nadzieje. Swą głupotę. Jednak nawet wtedy było nadal miejsce na miłość. Jednak nie taką jak w filmach. Tam miłość gasła wraz z kulą w głowie. Tam z kobiet na początku żartowano, mówiono, że to miejsce nie dla nich. Ale dowcipkowanie kończyło się wraz z rozpoczęciem bitwy, w momencie, gdy ten, co się wcześniej śmiał, leżał na polu i prosił "siostrzyczkę" o pomoc. Bez nóg, z dziurą w brzuchu. Brak szans na przeżycie. A gdy wróg nadchodził, kobiety musiały zabijać. Bronić już nie kraju, tylko własnego życia, życia swoich kompanów.

 

Reportaż Aleksijewicz to także zapis tego, co było już po wojnie. O walce już nie z wrogiem, a z napiętnowaniem, z niesprawiedliwymi oskarżeniami o cudzołóstwo, z obrazami piekła jakie zostały w głowie. To dokument mówiący o strachu, który nie minie do końca życia, o łzach i żalu, o nadziejach jakie legły w gruzach, o marzeniach, które okazały się ułudą, o zapachu płonących ciał i domów, o smaku krwi w ustach, o straconych przyjaciołach. Po prostu o przeszłości jakiej wszystkie pragną się wyzbyć, o bohaterstwie niepożądanym.

 

Wojna nie ma w sobie nic z kobiety to niezwykły reportaż, doceniony już przez setki czytelników. Jest literackim przykładem tego, jak wojna potrafi niszczyć i zmieniać człowieka, także w oczach innych. Jest monumentem upamiętniających te osoby, o których historia nie chce mówić. Ponieważ historię tworzą nie tyle ludzie, co także słowa. Historia ginie, gdy zbywa się ją milczeniem. O tym pisał nawet Zygmunt Bauman. Jednak Swietłana Aleksijewicz przerywa to milczenie i jednocześnie burzy stereotypy, nie pozwala zapomnieć. Stara się ukazać coś, czego wielu z nas nie widzi, lub nie chce widzieć – obraz kobiety na wojnie, kobiety tak samo walecznej i silnej jak niejeden mężczyzna, a jednak wciąż niedocenianej.



Autor: Kamil Nowak   Data: 08.01.2014



Zobacz komentarze do tej książki [0]

    autor
Swietłana Aleksijewicz

Ostatni świadkowie. Utwory solowe na głos dziecięc


Białoruska pisarka i dziennikarka; autorka książek, filmów i sztuk teatralnych; laureatka licznych radzieckich i międzynarodowych nagród; nominowana do Nagrody Nobla w dziedzinie literatury. Od 1976 roku była członkiem Związku Dziennikarzy ZSRR, od 1983 roku – Związku Pisarzy ZSRR, od 1989 roku – Białoruskiego PEN-Clubu. Jej książki ukazywały się w 19 krajach świata: Bułgarii, Indiach, Japonii, Francji, Niemczech, Stanach Zjednoczonych, Szwecji, Wielkiej Brytanii, Wietnamie i innych.. Po dojściu do władzy prezydenta Białorusi Alaksandra Łukaszenki państwowe białoruskie wydawnictwa zaprzestały wydawania książek Swiatłany Aleksijewicz. Tym niemniej ukazywały się w druku w Rosji oraz (w tłumaczeniu) w innych krajach.




nick
 
haslo   
nowe konto     

Wyszukiwarka Top 20 Ksišżki
 
ˆ 2005-2015 Papierowe Myśli Design&engine Mateusz Płatos