Deprecated: mysql_connect(): The mysql extension is deprecated and will be removed in the future: use mysqli or PDO instead in /domains/papierowemysli.pl/public_html/engine/class_connect.php5 on line 12
Geraldine McCaughrean, Piotruś Pan w czerwieni: Okno wciąż zamknięte


Deprecated: mysql_connect(): The mysql extension is deprecated and will be removed in the future: use mysqli or PDO instead in /domains/papierowemysli.pl/public_html/engine/class_connect.php5 on line 12
Index książek > Przeczytaj o książce

Piotruś Pan w czerwieni


    info

Deprecated: mysql_connect(): The mysql extension is deprecated and will be removed in the future: use mysqli or PDO instead in /domains/papierowemysli.pl/public_html/engine/class_connect.php5 on line 12

Deprecated: mysql_connect(): The mysql extension is deprecated and will be removed in the future: use mysqli or PDO instead in /domains/papierowemysli.pl/public_html/engine/class_connect.php5 on line 12
Autor:
   Geraldine McCaughrean
Wydawnictwo:
   Znak
ISBN:
   83-240-0742-3
Rok wydania:
   2006
Liczba stron:
   240
Cena:
   29 zł
Kategoria:
   Literatura dziecięca i młodzieżowa

Ocena recenzenta:

6 / 10

Ocena użytkowników (Głosów: 3)

7 / 10



Twoja ocena to
 /10 

    ksiazka

Okno wciąż zamknięte


Dzień 27 grudnia, w którym piszę te słowa, to 102 urodziny Piotrusia Pana, jeżeli za jego narodziny uznać londyńską premierę sztuki J. M. Barriego "Peter Pan, or The Boy Who Wouldn't Grow Up". Od tego czasu Piotruś bardzo się zmienił. Stał się symbolem wiecznego dziecka, trochę pustym i często o znaczeniu dalekim od pierwowzoru (o czym czytelnicy przeczytają w innym artykule). Jego imię nosi nawet jedno zaburzenie psychiczne, ale i kilka parków, a zapewne również wiele ulic i szkół. Nieśmiertelność Pana wydaje się zapewniona. Piotruś ma poważne rozdzielenie jaźni - jego historia biegnie równocześnie na wielu torach w książkach, bajkach, filmach i komiksach. Każdy sięga po niego kiedy ma ochotę i wykorzystuje do swoich potrzeb. Któż by pomyślał, że Piotruś ma swojego właściciela (Pana?), który ma wyłączne prawo do dysponowania nim. Tak naprawdę za każdym razem gdy Piotruś odżywa w naszej wyobraźni powinien mieć napisane na kołnierzyku: "Great Ormond Street Hospital Children’s Charity", bo to właśnie ta organizacja ma licencję na postać Piotrusia Pana. Ona też, dwa lata temu, rozpisała konkurs na oficjalną kontynuację historii Barriego, który wygrała Geraldine McCaughrean. Pisarka dostała prawo do dokończenia 100-letniej historii, a nowa książka zapisała się w historii literatury jeszcze zanim powstała. Pytanie czy to miejsce zasłużone.

Od pierwszych stron McCaughrean daje do zrozumienia, że podejmuje opowieść Barriego, a nie sam motyw Piotrusia Pana, czy kilka, oderwanych od całej historii pomysłów. Spotykamy więc bohaterów pierwszej części, ale... dorosłych (z wyjątkiem, oczywiście, Piotrusia). Świat książki postarzał się razem z jego postaciami - akcja kontynuacji rozgrywa się po Wielkiej Wojnie. Są też aluzje do Davida, tragicznie zmarłego brata Barriego, i Michaela, bohatera pierwszej części, którego autorka uczyniła ofiarą wojny i nie pojawia się on w kontynuacji (a Michael [Llewelyn-Davies] to również prawdopodobny pierwowzór postaci Piotrusia, zaś wojna zakończyła życie jego brata - George’a). Wreszcie sposób prowadzenia narracji naśladuje pióro Barriego. Fantastyczne opisy aż kipią od wyobraźni autorki, której niejeden pisarz może jej pozazdrościć. Ale sprawne naśladownictwo to za mało, żeby nadać książce miano drugiej części "Piotrusia Pana".

Sednem postaci Piotrusia jest eksperyment z czasem, więc nie sposób nie podjąć tego wątku w kontynuacji jego historii. Trzeba jednak zaznaczyć, że eksperyment to wyraźnie nieudany, a Piotruś Barriego nie jest ani szczęśliwy, ani dobry. To postać na wskroś tragiczna, może tragikomiczna, zatem kontynuacja powinna próbować jej przemiany - wyrwania z błędnego koła czasu. "Piotruś Pan w czerwieni" na początku zdaje się iść tym tropem - nie tylko Zagubieni Chłopcy, Wendy i realny świat, ale i Nibylandia zaczyna dorastać, nawet strój Piotrusia zmienia kolor z zielonego na czerwony. Zagubionych Chłopców dręczą koszmary, Nibylandia wdziera się do ich spokojnego życia i zostają zmuszeni do powrotu i ratunku jej i siebie. Poznajemy Piotrusia, który całkiem przypomina znanego nam chłopca, ale nie można oprzeć się wrażeniu, że McCaughrean bardziej kopiuje go niż rozumie. Każdy kolejny rozdział zwiększał mój zawód. Z jednej strony wciągała mnie ciekawa fabuła, porywało pióro autorki, a z drugiej strony palił w głowie dopisek na okładce: "oficjalna kontynuacja".

Autorka zboczyła z głównego toru historii Piotrusia na opisywanie nowych przygód w nieznacznie tylko zmienionym świecie. Przez ponad sto następnych stron uczestniczymy w kolejnej wyprawie po skarb, choć czuć, że to tylko rozstawianie pionków. Rzeczywiście pod koniec elementy układanki układają się w całość i co się okazuje? Nie powiem, ale w efekcie autorka mija się zupełnie z przesłaniem pierwowzoru. Problem dorosłości zostaje, wzorem wielu "nieoficjalnych" kontynuacji, odwrócony, a starzenie się Nibylandii i jej mieszkańców jest przedstawione jako choroba, trucizna - zło. Z drugiej strony wszyscy poza Piotrusiem decydują się na powrót do domu, czyli godzą się na dorosłość, a czarne charaktery okazują się nie takie czarne i nie takie pokonane - nie tylko dziecko, ale i dorosły z trudem może się połapać, kto tu jest dobry, a kto zły, co w baśniach powinno być jasne. Akcent nie pada zresztą w ogóle na kluczowy w Piotrusiu Panie problem dorosłości, ale na zupełnie inny, który jest zobrazowany przez tytuł jednego z rozdziałów: "Nie być sobą". Niewiele ma on wspólnego z książką Barriego i ostatecznie rozmywa wymowę kontynuacji. Całość więc na początku intryguje, potem się dłuży, a w końcu irytuje czytelnika, który wymaga zbyt dużo.

"Piotruś Pan w czerwieni. Oficjalna kontynuacja" to seria kolejnych przygód Piotrusia Pana, nie wprowadzająca niestety wiele do całej jego historii. Lektura przyjemna, autorka jak sądzę bardzo sympatyczna, a pieniądze ze sprzedaży książki, jak i z powstającego na jej podstawie filmu, zasilą nie tylko kieszenie wydawców, ale i londyński szpital. Geraldine McCaughrean nie wykorzystała jednak "licencji na Piotrusia Pana" i nie otworzyła mu okna, więc może tylko przyglądać się z nosem przyklejonym do szyby szczęśliwym dzieciom i ich mamom. A szkoda, bo już czas na zakończenie ponad stuletniego dramatu Piotrusia. Może nawet byłoby to zgodne z wolą autora, który, tego mu życzmy, pogodził w niebie wieczność i szczęście.


Autor: Mateusz Płatos   Data: 30.12.2006



Zobacz komentarze do tej książki [
Deprecated: mysql_connect(): The mysql extension is deprecated and will be removed in the future: use mysqli or PDO instead in /domains/papierowemysli.pl/public_html/engine/class_connect.php5 on line 12
0]

    fragment
Na granicy plaży była jaskinia, z której dobiegał krzyk Świstki: - SMOOOOK!

Świstka, znudzona czekaniem na rycerzy, którzy udali się dla niej na Wyprawę, zajęła się badaniem wnętrza jaskini. Im głębiej, tym było w niej ciemniej. Śliczne muszle połyskiwały w kałużach, a ściany pokrywał miękki, zimny, zielony szlam. Jednak już dalej nie było ani kolorów, ani poświaty, a jedynie kap-kap-kapanie wody przypominające graną w kółko na fortepianie najwyższą nutę. Niskie sklepienie uderzyło ją w głowę i przekrzywiło jej koronę. Potem musiała iść już po omacku, bo zrobiło się już całkiem ciemno. I właśnie wtedy wyciągniętą ręką natrafiła na guzkowatą skórę, pysk, rząd upiornych zębów ciągnących się w nieskończoność i… Świstka wydała z siebie ochrypły wrzask: "SMOOOOK!" - i uciekła. Znów zahaczyła głową o niski strop i tym razem korona rozpadła jej się doszczętnie.
    autor

Deprecated: mysql_connect(): The mysql extension is deprecated and will be removed in the future: use mysqli or PDO instead in /domains/papierowemysli.pl/public_html/engine/class_connect.php5 on line 12
Geraldine McCaughrean

Prawie jak Kraszewski



Ur. 1951 w Enfield, córka strażaka i nauczycielki. Ukończyła Christ Church College of Education, początkowo pracowała w różnych zawodach - jako nauczycielka, dziennikarka, edytorka i sekretarka, a od 1988 r. utrzymuje się z pisania książek. Mieszka z mężem i 16-letnią córką w Berkshire.



nick
 
haslo   
nowe konto     

Wyszukiwarka Top 20 Ksišżki
 
ˆ 2005-2015 Papierowe Myśli Design&engine Mateusz Płatos