Index książek > Przeczytaj o książce

Słońce jeszcze nie wzeszło. Tsunami. Fukushima


    info
Autor:
   Piotr Bernardyn
Wydawnictwo:
   Helion
ISBN:
   978-83-246-8512-7
Rok wydania:
   2014
Liczba stron:
   200
Cena:
   35 zł
Kategoria:
   Inne

Ocena recenzenta:

7 / 10

Ocena użytkowników (Głosów: 0)

Brak



Twoja ocena to
 /10 

    ksiazka

Synergia


Opublikowanie w Polsce książki o katastrofie jednej z elektrowni jądrowych w regionie Tōhoku – Fukushimie Daiichi – jest ryzykowne. Nie tylko z uwagi na trudność tematu, konieczność odpowiedniego przygotowania, zebrania materiałów i ich rzetelnego opracowania. Od jakiegoś czasu „japońskość” przeżywa w naszym kraju kolejną falę zainteresowania, ale podsycaną przez media. Wiele publikacji „okołojaponistycznych”, zwłaszcza skonstruowanych przez niejaponistów, przyciąga sporo czytelników, niekoniecznie zainteresowanych jednym z krajów Dalekiego Wschodu. Łatwo znaleźć w książkach adresowanych do masowego odbiorcy powierzchowne sądy, chwytliwe hasła, zaskakujące historie, byle tylko żądny sensacji czytelnik został chwilowo zaspokojony. Wartościowe publikacje mogą z kolei otrzymać niejednokrotnie niesprawiedliwie status koniunkturalnych albo znaleźć się na marginesie czytelniczego zainteresowania ze względu na nie tyle hermetyczność przekazu, ile – paradoksalnie – rzetelność, próbę uchwycenia zjawisk szczegółowo, wielostronnie, bez szukania ekscytujących i zdumiewających aspektów.

 

Wśród wyróżniających się najnowszych polskich publikacji o Japonii (podkreślmy: o Japonii, a nie o własnych-przeżyciach-w-dziwnym-kraju) znajduje się Słońce jeszcze nie wzeszło. Tsunami. Fukushima Piotra Bernardyna. Pierwsza część poświęcona została trzęsieniom ziemi w Japonii oraz tsunami – z akcentem, co jasne, na wydarzenia po 11 marca 2011 roku. Autor prezentuje nie tylko osobiste doświadczenia, ale w dużej mierze skupia się na wielostronnym opisaniu skutków trzęsień ziemi i tsunami. Interesuje go reakcja Japończyków – pojedynczych ludzi i decydentów. Uwarunkowania kulturowe, którymi niejednokrotnie próbuje się odpowiedzieć na drażliwe pytania – usprawiedliwić albo wytłumaczyć światu zachowanie Japończyków – konfrontuje Bernardyn z autentycznymi odruchami, niekoniecznie prezentowanymi w mediach. Jest bowiem autor świadomy, że „siła stereotypu może być tak duża, że ludzie jej poddani zaczynają naginać swoje postawy, by jej sprostać.” Dlatego też przyzna: „nie lekceważąc japońskiej kultury, próbowałem czasem się przez nią przebić i sprawdzić, czy uczucia, które się pod nią kryją, są zrozumiałe dla wszystkich.” [s. 39] Wpływ mediów na masę, zachowanie czołowych polityków, reakcje naukowców i świata biznesu stanowią wyłącznie jeden nurt. Drugi, który usiłuje uchwycić autor, to nurt pod powierzchnią, do którego nigdy w pełni dojść nie można, ale cierpliwie drążenie naprowadza na jego trop. Mowa o zwykłych ludziach, pojedynczych historiach, międzyludzkich (wewnątrzrodzinnych!) relacjach naznaczonych tragicznymi wydarzeniami, indywidualnych i spontanicznych, a nie wymuszonych działaniach, odruchach, gestach czy słowach. I Bernardynowi udaje się doprowadzić czytelnika do tego tropu.

 

W drugiej części publikacji autor porusza problem elektrowni jądrowych. Prezentuje, w jaki sposób atom znalazł się w powojennej Japonii i w czyich rękach pozostawał. Opisuje zwłaszcza działania największej firmy energetycznej w Kraju Wschodzącego Słońca, TEPCO. Konfrontuje wykreowany przez japońskie rządy i biznes  mit bezpiecznego atomu z realiami, przedstawiając losy ludzi związanych z elektrowniami. Śledzi systemowe zaniedbania, nie tłumacząc ich wyłącznie japońską kulturą, cechami charakteru mieszkańców Kraju Kwitnącej Wiśni, lecz wskazując obecne na całym świecie dwuznaczne powiązanie biznesu, nauki i polityki. Prędzej czy później do tragedii doprowadzą (co wydaje się nam oczywiste, ale o czym zapominamy albo chcemy zapomnieć), korupcja, kłamstwo oraz konformizm. W tym kontekście warto uważnie przeczytać zamieszczony na końcu publikacji dodatek, zawierający wyimki z raportu parlamentarnej komisji badającej katastrofę w Fukushimie. Stanowi on dość interesującą puentę.

 

Ostatnia część książki to pytanie o przyszłość. Nie tylko przyszłość atomu czy energii odnawialnej, ale przede wszystkim japońskiego społeczeństwa oraz, co się z tym wiąże, mariażu moralności i nauki, możliwości przejścia od całkowitej technicyzacji życia, negacji śmierci oraz konsumpcji do japońskiego ducha, życia w zgodzie z naturą, harmonii, umożliwiających przyszłym pokoleniom życie. Przedstawia autor japońskie próby nadawania sensu katastrofie w Fukushimie, zestawia poglądy socjologów, pisarzy, naukowców i polityków. Zostawia jednak miejsce dla pojedynczych ludzi, którzy w grupie decydują o przyszłości.

 

Słońce jeszcze nie wzeszło Piotra Bernardyna jest jedną z ciekawszych i wartych uwagi publikacji (nie tylko) o dzisiejszej Japonii oraz istotnym głosem w dyskusji nad przyszłością atomu, choćby w Polsce. W Japonii słońce jeszcze nie wzeszło. Jeszcze nie.



Autor: Luiza Stachura   Data: 01.10.2014



Zobacz komentarze do tej książki [0]

    autor
Piotr Bernardyn

Gdańszczanin


Piotr Bernardyn – Z urodzenia gdańszczanin, serce dzieli między Polskę a Daleki Wschód. Od wyjazdu w latach 90. na stypendium do Niemiec, większość czasu spędził za granicą, w tym ponad dziesięć lat w Tokio.




nick
 
haslo   
nowe konto     

Wyszukiwarka Top 20 Ksišżki
 
ˆ 2005-2015 Papierowe Myśli Design&engine Mateusz Płatos