Index książek > Przeczytaj o książce

Kaukaz. Wspomnienia z dwunastoletniej niewoli


    info
Autor:
   Mateusz Gralewski
Wydawnictwo:
   Zysk i s-ka
ISBN:
   978-83-7785-424-2
Rok wydania:
   2015
Liczba stron:
   592
Cena:
   50 zł
Kategoria:
   Dokument

Ocena recenzenta:

8 / 10

Ocena użytkowników (Głosów: 2)

10 / 10



Twoja ocena to
 /10 

    ksiazka

Kaukaz odkryty


 

Kaukaz - kraina rozległa, przytłaczająca swym ogromem zarówno pod względem geograficznym, jak i społeczno-kulturowym. Miejsce niegościnne, ale jednak zamieszkałe już od wielu pokoleń, wzbudzające jednocześnie strach i szacunek. Kolebka miurydyzmu. Region wielu walk, w których setki tysięcy przelało krew. Obszar niebezpieczny i wciąż nieokiełznany, a jednak potrafiący oczarować swym pięknem. Oczarował on także Mateusza Gralewskiego, Polaka, który przemierzył go na zesłaniu. Swoje obserwacje i odkrycia postanowił spisać. Do dziś publikacja Kaukaz. Wspomnienia z dwunastoletniej niewoli stanowi jedną z najważniejszych książek poświęconych historii i kulturze tego regionu. Od niedawna mamy okazję zapoznać się z jej specjalną edycją wydaną przez Zysk i S-ka.
Nowe wydanie Kaukazu Mateusza Gralewskiego to istna kopalnia wiedzy na temat dziejów, wierzeń, zwyczajów i ludów regionu kaukaskiego. Książka została tak przygotowana, aby czytelnik mógł w sposób wyczerpujący i transparentny odkrywać historię tego obszaru. Język został odpowiednio dostosowany do współczesnych standardów. Dodatkowo każdy rozdział opatrzony jest imponującą ilością przypisów, które nie tylko pozwalają zrozumieć omawiane w książce aspekty społeczne, kulturowe i historyczne, ale również stanowią doskonałą podstawę do własnych badań. Ilość zawartych w tej pozycji informacji jest naprawdę zdumiewająca. Rzadko mamy okazję czytać tak perfekcyjnie napisane i opracowane publikacje. Pod względem merytorycznym Kaukaz można wręcz uznać za wirtuozerię.
Kaukaz. Wspomnienia z dwunastoletniej niewoli to książka, którą czyta się z dużym zaciekawieniem. Mateusz Gralewski, przebywając na zesłaniu, bardzo skrupulatnie zapisywał wszelakie informacje dotyczące tego dzikiego i niebezpiecznego obszaru oraz zamieszkujących go ludów. Dzięki tym obserwacjom można śmiało stwierdzić, że Kaukaz z historycznego punktu widzenia był, i nadal jest, istnym tyglem kulturowym i religijnym. To oczywiście przyczyniało się do licznych konfliktów, które niejednokrotnie przeistaczały się w krwawe wojny trwające latami. Jest to szczególnie widoczne w przypadku walk plemion opowiadających się za miurydyzem i wojsk oddanych swemu carowi. Jednak życie nawet w czasach względnego pokoju nigdy nie należało do łatwych. Przetrwanie autochtonów uzależnione było od kaprysów pogody i pór roku. W wyżej położonych rejonach znój był jeszcze dotkliwszy, ponieważ ze względu na słabą jakość gleby uprawa stawała się o wiele trudniejsza. Dlatego właśnie często ogromne znaczenie miał handel wymienny. Jednakże transport także był utrudniony ze względu na liczne niebezpieczeństwa czyhające na traktach. To wszystko sprawiło, że ludy kaukaskie przeważnie charakteryzowały się ogromną determinacją, siłą, butnością i walecznością. Surowy klimat czynił z nich surowych ludzi, gotowych na wszytko, aby bronić swoich ziem i współbratymców.
Książka Mateusza Gralewskiego z pewnością nie należy do przeciętnych. W sposób nadzwyczaj wyczerpujący przedstawia wyniki badań i obserwacji autora z czasów zesłania na Kaukazie. Nową, poprawioną wersję opatrzono w setki przypisów, które dla osób zainteresowanych dalszym zgłębianiem omawianych zagadnień stanowią skarbnicę wiedzy. Jedynym mankamentem jest sposób rozmieszczenia tychże przypisów - rozdziałami, a nie, jak to przeważnie bywa, na końcu woluminu - co przy dużej ilości odnośników może odrobinę utrudniać poruszanie się po książce. Oprócz tego publikacji nie mam nic do zarzucenia. Kawał dobrej literatury w świetnym wydaniu. I to dosłownie.

Kaukaz - kraina rozległa, przytłaczająca swym ogromem zarówno pod względem geograficznym, jak i społeczno-kulturowym. Miejsce niegościnne, ale jednak zamieszkałe już od wielu pokoleń, wzbudzające jednocześnie strach i szacunek. Kolebka miurydyzmu. Region wielu walk, w których setki tysięcy przelało krew. Obszar niebezpieczny i wciąż nieokiełznany, a jednak potrafiący oczarować swym pięknem. Oczarował on także Mateusza Gralewskiego, Polaka, który przemierzył go na zesłaniu. Swoje obserwacje i odkrycia postanowił spisać. Do dziś publikacja Kaukaz. Wspomnienia z dwunastoletniej niewoli stanowi jedną z najważniejszych książek poświęconych historii i kulturze tego regionu. Od niedawna mamy okazję zapoznać się z jej specjalną edycją wydaną przez Zysk i S-ka.


Nowe wydanie Kaukazu Mateusza Gralewskiego to istna kopalnia wiedzy na temat dziejów, wierzeń, zwyczajów i ludów regionu kaukaskiego. Książka została tak przygotowana, aby czytelnik mógł w sposób wyczerpujący i transparentny odkrywać historię tego obszaru. Język został odpowiednio dostosowany do współczesnych standardów. Dodatkowo każdy rozdział opatrzony jest imponującą ilością przypisów, które nie tylko pozwalają zrozumieć omawiane w książce aspekty społeczne, kulturowe i historyczne, ale również stanowią doskonałą podstawę do własnych badań. Ilość zawartych w tej pozycji informacji jest naprawdę zdumiewająca. Rzadko mamy okazję czytać tak perfekcyjnie napisane i opracowane publikacje. Pod względem merytorycznym Kaukaz można wręcz uznać za wirtuozerię.


Kaukaz. Wspomnienia z dwunastoletniej niewoli to książka, którą czyta się z dużym zaciekawieniem. Mateusz Gralewski, przebywając na zesłaniu, bardzo skrupulatnie zapisywał wszelakie informacje dotyczące tego dzikiego i niebezpiecznego obszaru oraz zamieszkujących go ludów. Dzięki tym obserwacjom można śmiało stwierdzić, że Kaukaz z historycznego punktu widzenia był, i nadal jest, istnym tyglem kulturowym i religijnym. To oczywiście przyczyniało się do licznych konfliktów, które niejednokrotnie przeistaczały się w krwawe wojny trwające latami. Jest to szczególnie widoczne w przypadku walk plemion opowiadających się za miurydyzem i wojsk oddanych swemu carowi. Jednak życie nawet w czasach względnego pokoju nigdy nie należało do łatwych. Przetrwanie autochtonów uzależnione było od kaprysów pogody i pór roku. W wyżej położonych rejonach znój był jeszcze dotkliwszy, ponieważ ze względu na słabą jakość gleby uprawa stawała się o wiele trudniejsza. Dlatego właśnie często ogromne znaczenie miał handel wymienny. Jednakże transport także był utrudniony ze względu na liczne niebezpieczeństwa czyhające na traktach. To wszystko sprawiło, że ludy kaukaskie przeważnie charakteryzowały się ogromną determinacją, siłą, butnością i walecznością. Surowy klimat czynił z nich surowych ludzi, gotowych na wszytko, aby bronić swoich ziem i współbratymców.


Książka Mateusza Gralewskiego z pewnością nie należy do przeciętnych. W sposób nadzwyczaj wyczerpujący przedstawia wyniki badań i obserwacji autora z czasów zesłania na Kaukazie. Nową, poprawioną wersję opatrzono w setki przypisów, które dla osób zainteresowanych dalszym zgłębianiem omawianych zagadnień stanowią skarbnicę wiedzy. Jedynym mankamentem jest sposób rozmieszczenia tychże przypisów - rozdziałami, a nie, jak to przeważnie bywa, na końcu woluminu - co przy dużej ilości odnośników może odrobinę utrudniać poruszanie się po książce. Oprócz tego publikacji nie mam nic do zarzucenia. Kawał dobrej literatury w świetnym wydaniu. I to dosłownie.

 



Autor: Kamil Nowak   Data: 05.07.2015



Zobacz komentarze do tej książki [0]

    autor
Mateusz Gralewski

Etnograf i działacz polityczny


Mateusz Gralewski (1826-1891) - publicysta, etnograf, działacz polityczny. W okresie gimnazjum wstąpił do tajnej organizacji młodzieżowej stanowiącej komórkę Związku Narodu Polskiego. Po jej wykryciu w 1843 roku dostał się do cytadeli. Po ciężkim śledztwie został skazany na zesłanie do służby wojskowej na Kaukazie, gdzie przebywał dwanaście lat. W chwilach wolnych gromadził materiały historyczne i etnograficzne, dotyczące miejscowej ludności i rejonu. Amnestionowany w 1857 roku wrócił do kraju. Od 1861 roku mieszkał w Warszawie, nawiązał kontakt z ruchem spiskowym. Po wybuchu powstania styczniowego Gralewski został jednym z członków podziemnych władz powstańczych - Komisji Wykonawczej Rządu Narodowego. Po upadku powstania zbiegł za granicę. Wydawał pismo "Braterstwo". W 1865 roku opublikował Myśli o naszych działaniach w kraju i za granicą, gdzie wystąpił jako przeciwnik wynaradawiania Rusinów i Litwinów, wzywał do współdziałania z ruchami rewolucyjnymi w Rosji dla wspólnego wywalczenia wolności. Po 1871 roku otrzymał zezwolenie na pobyt w Galicji i osiadł we Lwowie, gdzie zajął się opracowaniem wspomnień kaukaskich.




nick
 
haslo   
nowe konto     

Wyszukiwarka Top 20 Ksišżki
 
ˆ 2005-2015 Papierowe Myśli Design&engine Mateusz Płatos