Już na parę tygodni przed ukazaniem się "Świadectwa" wokół tej pozycji zrobiło się głośno. O książce kardynała Dziwisza sporo mówiono w telewizji i radiu, pisano w prasie i internecie. Zapewne dzięki temu pierwszy nakład został wyprzedany w ciągu zaledwie dwóch dni. Sięgając po tę pozycję spodziewałem się czegoś naprawdę wyjątkowego. Niestety trochę się rozczarowałem, "Świadectwo" bowiem niewiele wnosi do tematu i w dużej mierze jest powieleniem wcześniejszych publikacji, które ukazywały się w czasie trwania pontyfikatu, a także po śmierci Jana Pawła II.

Książka jest zapisem rozmowy kardynała Dziwisza z włoskim dziennikarzem Gian Franco Svidercoschim, specjalizującym się w tematyce papieskiej. Składa się z dwóch części. Pierwsza obejmuje działalność Karola Wojtyły w Polsce jako biskupa, arcybiskupa i kardynała. Część druga to czas pontyfikatu. Rozmowa jednak to dialog, a tutaj w wielu momentach bardziej przypomina przeplatające się ze sobą monologi. Chyba lepiej byłoby, gdyby książka od początku do końca została napisana jako wspomnienia kardynała Dziwisza. Wskazuje na to ostatni rozdział "Świadectwa", który różni się od poprzednich. Dostrzec w nim można więcej uczuć i emocji. Svidercoschi skupia się przede wszystkim na przedstawianiu sytuacji międzynarodowej i wizerunku papieża na świecie w związku z określonymi wydarzeniami, z kolei kard. Dziwisz opisuje głównie sytuacje, których był bezpośrednim świadkiem.

Jaki obraz Ojca Świętego przedstawia "Świadectwo"? Jan Paweł II nie tylko jako pierwszy papież przekroczył próg synagogi i meczetu, dążąc do pojednania z innymi religiami, nie bojąc się przyznać do błędów, przeprosić za krzywdy wyrządzone przez katolików w przeszłości. Był papieżem, który wyszedł do ludzi, w centrum swojej myśli stawiając nie tylko Boga, ale i człowieka.

Przeciwnicy papieskiej myśli niejednokrotnie twierdzili, że podczas zagranicznych podróży wygłaszał kazania dotyczące kwestii politycznych. Ale jeśli bliżej się temu przyjrzeć, wychodzi na to, że to jawna nadinterpretacja, pozbawiona rzeczowej argumentacji. Papież walczył o wolność i godność każdego człowieka, nic dziwnego, że ciemiężycielom te słowa w ogóle się nie podobały. Nie chodzi tutaj wyłącznie o ZSRR, bo przecież w wielu krajach Afryki, Ameryki Łacińskiej, Azji panowały bezwzględne dyktatury. Czy to, że potępiał systemy prowadzące do zniewolenia i wykorzystania człowieka, można nazwać uprawianiem polityki? Jan Paweł II walczył o człowieka, ale też zasady moralne. W latach 90-tych coraz częściej zaczęło dochodzić do burzliwych niekiedy dyskusji na tematy związane z aborcją, eutanazją, wolnymi związkami partnerskimi. Papież prezentował tutaj niezmienne, twarde stanowisko, stojąc na straży życia ludzkiego i rodziny. Duża część Europy nie potrafiła tego zrozumieć, odrzucając naukę Kościoła, odcinając się od chrześcijańskich korzeni.

Podsumowując, książka może być bardzo interesującą lekturą, ale raczej tylko dla tych, którzy nie znają historii XXw. choćby w najmniejszym stopniu i którzy nie czytali żadnych pozycji poświęconych osobie Jana Pawła II. Większość stron "Świadectwa" zajmują bowiem dobrze znane fakty historyczne oraz te dotyczące życia największego z Polaków, co nie zmienia faktu, że nawet ci bardziej oczytani powinni znaleźć w książce przynajmniej kilka godnych uwagi informacji.

Książka "Świadectwo" została dostarczona przez PRODOKS