Z jednej strony Afganistan - kraj wyniszczony przez rządy Talibów oraz kultura stawiająca kobiety w cieniu, czyniąca je często zupełnie podporządkowane mężczyznom. Z drugiej strony pewna siebie Amerykanka i szkoła fryzjersko-kosmetyczna, czyli miejsce, dzięki któremu kobiety mają poczuć swoją siłę i zdobyć niezależność. Całość tych elementów to połączenie bezprecedensowe i z pewnością ciekawe. Zazwyczaj działalność zagranicznych organizacji humanitarnych dotyczy głównie pomocy lekarskiej czy edukacji dla biednych i najbardziej potrzebujących. W tym przypadku Debbie Rodriguez, fryzjerka z Michigan, zamieszkuje w Afganistanie, by założyć szkołę i salon piękności. Pomaga zarówno dziesiątkom osób, którym brakuje w tym kraju dobrego fryzjera, jak i Afgankom dostającym szansę na zdobycie dobrego zawodu i lepszą przyszłość.

Co zrozumiałe, główne miejsce w tej książce zajmują kobiety. Autorka zawiera wiele przyjaźni i poznaje historie różnych Afganek. Ich losy są zazwyczaj smutne, a często tragiczne. Bieda, zamknięcie w domu, aranżowane małżeństwa z nieznanymi, często o wiele lat starszymi mężczyznami, przemoc w małżeństwie i brak praw związanych z rozwodem, wtrącanie do więzienia za bycie ofiarą gwałtu.... To wszystko nie jest oczywiście regułą, ale większość kobiet w Afganistanie doświadcza w swym życiu takich lub podobnych nieszczęść. Czytając o tym, można czuć podziw dla ich determinacji i zdolności przetrwania. Można też nabrać trochę pokory i empatii.

Ale "Szkoła piękności w Kabulu" nie jest książką tylko dla kobiet. Autorka opisuje również codzienne życie, obyczaje i przyziemne problemy na afgańskim osiedlu, gdzie przecież bardziej widoczne miejsce zajmują mężczyźni. Deborah Rodriguez jest odważną kobietą, która z podniesionym czołem wchodzi w nowe sytuacje i doświadczenia. Jest też przybyszem z Zachodu - dlatego w jej relacjach uwidocznione są te elementy, które mogą być postrzegane jako dziwne lub egzotyczne z punktu widzenia zachodniej kultury.

Tak naprawdę to autorka jest główną bohaterką książki i zazwyczaj jej przeżycia wysuwają się na pierwszy plan. Opisuje swoje życie, we wszystkim, o czym mówi bierze osobisty udział. W Afganistanie Deborah Rodriguez znajduje radość i siłę, zdobywa wielu przyjaciół oraz męża. Ale przedstawia również swoje wcześniejsze życie w Ameryce, nie pozbawione zmiennych kolei losu. Nie jest to więc do końca powieść o afgańskich kobietach, jak mogłoby się z początku wydawać. Autorka jest najbardziej wyrazistą postacią, kobietą pełną energii, lubiącą przygody i nowe wyzwania, uczuciową, ale też lekkomyślną i nieostrożną. Nie daje sobą rządzić - co czyni ją ciekawym przypadkiem w afgańskim świecie, wywołującym duże zdziwienie u tamtejszych mężczyzn.

"Szkoła piękności w Kabulu" to historia prosto napisana, łatwa do czytania, ale przede wszystkim opowiedziana z serca. Daje obraz bieżącego życia w Afganistanie, jego radości i smutków. Jest też świadectwem ludzkiej siły i zdolności do radzenia sobie w trudnych sytuacjach.