Pierwszy rzut oka na "Jogę dla żółtodziobów" daje jednoznaczne wrażenie - książka ta jest typowym amerykańskim poradnikiem, w maksymalnie uproszczony sposób pokazującym jak osiągnąć sukces - tu akurat w praktykowaniu jogi. Po przeczytaniu wstępu i ogólnym przejrzeniu książki joga jawi się jako coś prostego, przyjaznego i przede wszytkim korzystnego. Jest ukazana jako zbiór ćwiczeń będący dobrym sposobem na poprawę jakości życia - receptą na zdrowie, równowagę wewnętrzną, radość.

Takie podejście może razić swoim ograniczeniem. Joga zawiera w sobie ćwiczenia fizyczne i medytację, ale nie sprowadza się tylko do nich. To są jedynie elementy tego szerokiego i wielowarstwowego systemu filozoficznego.

To prawda, że joga w okrojonej formie stała się już częścią zachodniej kultury. Można mówić o odrębnym zachodnim "stylu" jogi, w którym podstawowe miejsce zajmuje aspekt fizyczny. Warto jednak pamiętać o tym co naprawdę,
zgodnie z genezą, jest sensem jogi. Największym celem jest zjednoczenie ze swoją najgłębszą istotą poprzez przezwyciężenie ograniczeń świadomości. Droga jogi prowadzi do czystości postrzegania i rozpłynięcia się w boskim pierwiastku, obecnym w duszy ludzkiej. Osiąganie tego przez ćwiczenie swojego ciała, na którym opiera się hatha joga, jest jedną z wielu ścieżek. Inne to np. karma joga polegająca na bezinteresownym oddaniu siebie innym czy bhakti joga, koncentrująca się na miłości do Boga i Jego dzieł. W jodze podstawą jest generalny stosunek wobec świata, postępowanie i sposób myślenia we wszystkich aspektach życia. Natomiast na Zachodzie pod pojęciem jogi często rozumie się tylko specyficzne ćwiczenia - będące elementem hatha jogi. Po drodze zanika gdzieś to głębsze i trudniejsze znaczenie.

Autorki "Jogi dla żółtodziobów" są tego wszystkiego świadome. W kilku miejscach podkreślają, że zachodnie podejście jest inne od wschodniego w tym sensie, że wyjątkowo akcentuje fizyczność. Przypominają, że głównym tematem książki jest hatha joga. W skrócie prezentują też duchową tradycję jogi. Mają naprawdę dużą wiedzę i nie można im pod tym względem zarzucić braku rzetelności. Jednak filozoficzne elementy są wyraźnie zepchnięte na dalszy plan. Autorki twierdzą np. że wcale niepotrzebny jest wymiar duchowy. Mówią, że joga to "program sprawnościowy", akcentują jej przyjemność, dostępność dla każdego.

Dlaczego poddają się uproszczeniom? Chodzi o docelową grupę czytelników. Są to ludzie, którzy interesują się jogą ze względu na jej popularność. Nie pragną jej wcale szczegółowo zgłębiać, zależy im głównie na kształtowaniu sylwetki i relaksie, wyciszeniu. Potrzebują mocnej zachęty w postaci korzyści, które muszą być ludzkie, namacalne - takie jak wzrost pewności siebie, odporności, kreatywności itp. Entuzjastyczny przekaz książki zapewnia o możliwości ich osiagnięcia. Wyraża się w zdaniach mających posmak sloganów np. "Joga oznacza sprawność fizyczną, wzbogaconą o spokój i radość".

Ale abstrahując od tego czym joga jest, a czym nie jest, "Joga dla żółtodziobów" to bardzo dobra książka z punktu widzenia zbioru ćwiczeń. Jest przystępna, dokładnie przedstawia sposób wykonania poszczególnych pozycji. Dokonuje jasnej klasyfikacji ćwiczeń na: skłony, wygiecia do tyłu, skręty, pozycje odwrócone, medytacyjne. Autorki proponują zarówno najprostsze, jak i bardziej skomplikowane pozycje. Dają również przykłady ćwiczeń na poprawne oddychanie, piszą o mudrach i mantrach. Przedstawiają przykładowe zestawy ćwiczeń na krótsze i dłuższe sesje, pozycje właściwe dla złagodzenia różnych dolegliwosci, odpowiednie do treningu z partnerem. Podsumowując - "Joga dla żółtodziobów" jest szczegółowym poradnikiem, idealnym dla osób pragnących praktykować hatha jogę. Zawiera wiele wskazówek i może w skuteczny sposób zachęcić do samodzielnych ćwiczeń. Natomiast dla prawdziwych joginów pragnących bardziej poznać duchowe aspekty jogi może się przydać bibliografia znajdująca się na końcu książki.