Marek Krajewski zaprasza nas po raz piąty na wędrówkę po zepsutym do szpiku kości mieście zwanym Breslau. To momentami brutalna i bardzo werystyczna proza. Wszyscy recenzenci książek o Eberhardzie Mocku zwracają uwagę na niebywałą wiedzę ich autora, który przywraca umarłe miasto w bardzo szczegółowych, topograficznych wręcz opisach. Nie inaczej jest w przypadku "Dżumy w Breslau". To naświetlanie detali nie jest jedynie manifestacją pedanterii Marka Krajewskiego, lecz odgrywa znaczącą rolę w budowaniu fabuły. Tak jest na przykład w scenie, gdy nadwachmistrz Mock przybywa do mieszkania, w którym znaleziono dwie zamordowane prostytutki. Bohater, a za nim i czytelnik, zanim ujrzy ciała uduszonych cór Koryntu, z dużą przyjemnością ogląda sztych wiszący na ścianie - przedstawia on turystów podziwiających masyw Śnieżki. Ta szczegółowość z jednej strony łagodzi brutalizm języka, a z drugiej - wzmacnia siłę przekazu. Naprawdę możemy przenieść się na ulice pełne występku, oznaczone nazwami w niemieckim gotyku... I taka podróż może przerazić.

Tajemnica podwójnego zabójstwa prowadzi nas do dziwnego stowarzyszenia Mizantropów, którego głównym celem jest wyplenienie "dżumy", czyli usunięcie ze społeczeństwa wyrzutków i ludzi niegodnych. Autor umiejętnie mnoży fałszywe tropy, przez pewien czas podejrzanym jest nawet sam Mock - co ciekawe, jak się okaże - nie bez podstaw. W mrocznych zaułkach kryją się młodociane prostytutki obojga płci, sutenerzy i szczury. Każdy z tych zaułków możemy odnaleźć również na mapie współczesnego Wrocławia - dzięki zamieszczonemu na końcu książki skorowidzowi nazw. Trzeba jednak pamiętać, że Breslau jest pewną konstrukcją stworzoną na użytek wyobraźni. W 1945 roku miasto zostało nazwane twierdzą (Festung) i w wyniku walk - niemal całkowicie zrównane z ziemią. Mimo niewątpliwej wartości dokumentalnej, książki Krajewskiego opisują więc miejsce nieistniejące, które może kojarzyć się z "Niewidzialnymi miastami’ Italo Calvino.

"Dżuma w Breslau" - jeśli wierzyć stugębnej plotce - miała nie powstać. Ponoć Marek Krajewski zarzekał się po wydaniu "Festung Breslau", że żegna się ze swoim ulubionym bohaterem. Być może już wtedy zaczęła się akcja promocyjna piątego tomu, której kulminację mieliśmy okazję śledzić w październiku 2007. Tytuł książki do samego końca trzymany był w tajemnicy, a wydawnictwo nie chciało nawet zdradzić tego, czy chodzi o kolejną opowieść o policjancie w przedwojennym Wrocławiu, czy też fabułę o zupełnie innej tematyce... Okazało się, że dostaliśmy szansę na powtórne spotkanie z Eberhardem Mockiem.
W kolejnych tomach Krajewski dość luźno traktuje chronologię - akcja debiutanckiej powieści "Śmierć w Breslau" toczy się w latach trzydziestych. Widma, Koniec Świata i Dżuma rozgrywają się w latach dwudziestych, a Festung - w 1945. Dzięki temu przygodę z Breslau możemy zacząć równie dobrze od "Dżumy". Tych, którzy powieści Marka Krajewskiego już znają, nie trzeba zachęcać do zakupu kolejnego tomu z serii. Miłośnicy Mocka mogą mieć także nadzieję na kolejne odsłony jego historii życia.