Przyjaźnie najczęściej zawiera się w wieku młodzieńczym. Początkowo kontakty nawiązuje się na podwórku, następnie w szkole i ewentualnie na studiach. Gdy mężczyzna wchodzi w tzw. wiek produkcyjny, mało prawdopodobne, żeby znalazł sobie kumpli, z którymi można pożartować, wypić piwko, szczerze porozmawiać o swoich kłopotach. A że każdy mężczyzna oprócz tej jednej jedynej, do pełni szczęścia potrzebuje kolegów, jest nader oczywiste. Koleżanki, tym bardziej przyjaciółki mogą stać się poważnym problemem, doprowadzającym do nieporozumień w związku. Szczególnie niebezpiecznie jest, gdy w przyjaźni damsko-męskiej jedna ze stron zaangażuje się ponad miarę. Podobna sytuacja ma miejsce w powieści "Zupełnie nowy przyjaciel".

Rob Brooks, 32-letni grafik komputerowy, prowadzi w gruncie rzeczy beztroskie życie w Londynie. Ma tutaj paczkę kumpli, z którymi często spotyka się w pubach, gdzie dyskutują przy kuflu piwa o mniej lub bardziej męskich sprawach. Weekendy natomiast spędza ze swoją dziewczyną Ashley, która przyjeżdża aż z Manchesteru. Pewnego razu, zmęczona niejasną sytuacją, stawia Robowi ultimatum: albo wreszcie zamieszkają razem, albo koniec związku. Rob, choć bardzo zależy mu na Ashley, nie chce by wprowadziła się do niego (mieszka bowiem z dwoma kolegami), nie ma ochoty również przeprowadzać się do Manchesteru. Po dwóch tygodniach rozłąki, nie mając wielkiego wyboru,nie chcąc rozstawać się z dziewczyną, decyduje się na drugą opcję.

W nowym mieście szczególnie brakuje mu towarzystwa. Pracuje w domu, więc nie ma kontaktu z ludźmi, na dodatek Ashley praktykuje w szpitalu, często nie ma jej w domu. Mężczyzna czuje się nieco samotny, przyjaciele i znajomi Ashley, z którymi się niekiedy widują, są dla Roba nudni, bowiem najchętniej rozmawiają o cenach domów i innych "drętwych", praktycznych rzeczach. Ashley, widząc rosnące przygnębienie swego mężczyzny, daje ogłoszenie do prasy. Na anons odpowiada czterech mężczyzn, którzy też szukają kumpla. Ale nie w ten sposób, a zupełnie przypadkowo Rob poznaje idealną osobę na przyjaciela - mają zbliżone zainteresowania, podobny gust, krótko mówiąc nadają na tych samych falach. Problem w tym, że jest to kobieta, a Rob, obawiając się reakcji narzeczonej ukrywa tę znajomość, a ściślej - nie mówi, że jego nowy przyjaciel jest atrakcyjną dziewczyną.

Wiele książek poruszało kwestię przyjaźni pomiędzy kobietą i mężczyzną, tysiące artykułów prasowych, jeszcze więcej dyskusji na internetowych forach. Zdania są podzielone, jednakże nie w równym stopniu. Większość osób twierdzi (i ja też się do tego przychylam), że prawdziwa przyjaźń pomiędzy płciami jest niemożliwa. Warto zastanowić się nad tym przez moment. Jeśli dwie osoby płci przeciwnej wspaniale się czują w swoim towarzystwie, zawiązuje się nic zrozumienia, w dalszej kolejności naturalną koleją rzeczy chce się czegoś więcej. Aspekt seksualny jest w tym układzie bardzo prawdopodobny, bo jeśli dwóm osobom jest ze sobą dobrze w aspekcie psychicznym, pojawia się pożądanie (przynajmniej z tej strony, która w swoim związku nie jest do końca szczęśliwa, bądź jest sama). Można siebie okłamywać, można tłumić popędy, ale natury się nie oszuka. Rzecz jasna bliskość fizyczna nie występuje jako podstawą relacji, lecz dopełnienie. Istotne, ale jednak tylko dopełnienie.

Książka Mike'a Gayle'a jest lekką i bardzo przyjemną lekturą na 2-3 wieczory. Nie wymaga od potencjalnego czytelnika wyrobienia literackiego, szczególnej wiedzy, doszukiwania się ukrytych znaczeń. Jest daniem smacznym, elegancko podanym, gotowym do spożycia. Niektórzy mogą to uznać za wadę - tym zdecydowanie odradzam. Chodzi o to, żeby nie marnować czasu i pieniędzy. Ale ci, którzy lubią obyczajowe historie, opowiadające o bólu samotności i wartości prawdziwej przyjaźni, śmiało mogą, a nawet powinni sięgnąć po "Zupełnie nowego przyjaciela".