Według wspomnianej w książce historii, Bóg (Kuru) po stworzeniu ludzi podzielił między czarnych i białych różne narzędzia. Czarnym przypadły proste jak motyka czy młot, białym - bardziej skomplikowane, umożliwiające ekspansję i bogacenie się - jak np. kompas. Po dostrzeżeniu, że taki podział jest niesprawiedliwy, Stwórca podarował czarnym coś jeszcze - wróżebną moc. W "Kamieniach przodków" króluje taka właśnie afrykańska rzeczywistość. To egzotyczny dla Europejczyka świat, w którym magia i przesądy odgrywają na co dzień dużą rolę. Pełno tu wyrosłych z wierzeń religijnych rytuałów i znaków, takich jak wcieranie maści z korzeni jakiejś rośliny dla odegnania złych duchów lub pojawienie się w okolicy domostw rojów wędrujących mrówek.

Bohaterkami powieści jest pięć kobiet. Abie mieszka w Londynie, gdzie ma dom i rodzinę. Jej korzenie znajdują się w Sierra Leone, ojczyźnie stale obecnej w pamięci. List z rodzinnych stron daje okazję do powrotu, poznania swego dziedzictwa. Przeszłość odkrywamy poprzez opowieści czterech kobiet, ciotek Abie: Mariamy, Serah, Asany i Hawy. Są one przyrodnimi siostrami, córkami seniora rodu. Ich historie zatrzymują się w różnych momentach czasu i dotyczą różnych doświadczeń życiowych. Tym, co łączy kobiety, jest przede wszystkim przynależność do jednej rodziny i szerzej społeczeństwa, co pociąga za sobą pewną wspólnotę losów.

Charakterystyczną cechą książki jest wykorzystywanie symboli. Każda pojedyncza historia (rozdział) zbudowana jest wokół jakiegoś elementu, którym może być przedmiot, wydarzenie czy cokolwiek innego. Są to np. kamienie służące do wróżenia, będące niby zwyczajną wyrocznią, ale w rzeczywistości czymś na tyle ważnym, że zabranie i wyrzucenie ich przez męża staje się powodem szaleństwa kobiety. Dla jej córki ta historia staje się jednym z głównych wspomnień z dzieciństwa. Z biegiem czasu przeszłość organizuje się wokół takich symboli, najlepiej reprezentujących ważne doświadczenia.

Książka koncentruje się na kobietach, ich życiu, pragnieniach. Ponieważ jest kilka narratorek, a akcja toczy się na przestrzeni kilkudziesięciu lat, zestaw poruszonych tematów jest bardzo bogaty. Podstawą są relacje rodzinne - związek z matką, małżeństwo i relacje z innymi żonami, macierzyństwo. Zgodnie z tradycją, kobiety nie mają właściwie swojego oddzielnego życia. Są dołączone do mężczyzn, a ich podstawową cechą jest zdolność do rodzenia dzieci. Muszą znosić los jednej z kilku żon, praktycznie kupowanej za ofiarowane podarunki ślubne. Mężczyzna jest najważniejszy, w centrum dużej rodziny. Pytanie, co dzieje się na jej obrzeżach? Jakiego rodzaju "stosunki rodzinne" mogą wiązać kobietę z inną żoną jej męża albo ich dziećmi? Na pewno nie zawsze jest to łagodna akceptacja.

Poza tym istotnym składnikiem osobistych historii (nie tylko w tle) są burzliwe losy kraju - walka o władzę, zamieszki wewnętrzne, bunt przeciw staremu porządkowi. Kobiety dostosowują się do trudnych zmian w kraju, ale potrafią też go opuścić aby wykorzystać możliwość zdobycia wykształcenia w Europie. Wątek polityczny ma duże znaczenie, ale "Kamienie przodków" to przede wszystkim obrazy spalonego słońcem buszu z czarnymi kobietami noszącymi na głowach wodę, zapach kawy, smak orzeszków kola, dotyk ziemi pod stopami. Te szczegóły bardziej oddziałują na wyobraźnię, czyniąc z książki prawdziwie magiczny zbiór.