Czytanie tej książki jest jak jazda na rowerze pod wiatr do celu, który chcesz za wszelką cenę osiągnąć, mając świadomość, iż będzie on doskonałym zwieńczeniem podróży, zwłaszcza, że krajobraz, który mijasz robi się coraz ciekawszy. Czasami musisz zwolnić, z utraty tchu, przeanalizować przeczytane wersy, zastanowić się, przemyśleć (Tobin pod tym względem nie próżnuje). Jest to jazda, wymagająca wysiłku, również ze względu na trudy języka występujące w niektórych zdaniach. Niekiedy jakby nie oddziela sentencji. Nie używa zbyt często akapitów. Specyfika języka sprawia wrażenie, że w jednym zdaniu oddzielone przecinkami mieszają się przypuszczenia, zaistniałe fakty lub mająca za chwilę zaistnieć prawda.

Nic to jednak, gdyż historia, którą prezentuje powoduje, że kiedy ustaje wiatr rozpędzasz się i nie masz zamiaru się zatrzymać.

Opowieść rozpoczyna epizod z pracy bohaterki, w modnym nocnym klubie w Los Angeles na początku lat 90-tych. Tobi w wieku 24 lat jest Selekcjonerką na swojej pierwszej przedniej bramce. W towarzystwie dwóch ochroniarzy, ubrana w charakterystyczny ciemny strój, otwiera i zamyka bramkę. W pierwszej kolejności dla osób, które figurują na liście rezerwacji. Potem przychodzi kolej na osoby z tzw. tłumu. Jednak, dla Tobs nie jesteś bez znaczenia. Posiadając wyjątkową umiejętność oceny ludzi, decyduje, kogo wpuścić. Zasady, jakimi kieruje się Tobs to zapewnić płynny przepływ gotówki. Możesz figurować na liście lub nie, ale rządzą tu okrutne reguły życia klubowego, gdzie ludzi dzieli się według rasy, urody, pieniędzy, ubrania, religii, zawodu, statusu społecznego. Autorka pisze: "Potrzebowałam ich wszystkich. Sławnych, inteligentnych, pięknych, twórczych, niechlujnych,…starszych, młodszych, cycki, przyćpanych, pisarzy…wszyscy oni mieli to coś. Kto i kiedy wchodzili też miało znaczenie." Zawsze, więc istnieje określony "zestaw" ludzi, którymi należy wypełnić klub w odpowiedniej proporcji i Tobi robi to znakomicie łącząc w sobie zdecydowanie, zimne spojrzenie, mowę ciała, a przede wszystkim…KŁAMSTWO.
To kluczowe słowo towarzyszyło do tej pory i towarzyszyć będzie bohaterce przez następne 5 lat pracy w kolejnych klubach. Tobs staje się dla nich ratunkiem i jednocześnie świadkiem ich upadku.
Bramka to władza, odpowiedzialność za klub i za ludzi, którzy tam wchodzą. Otwieranie bramki to podejmowanie decyzji. Bramka jest synonimem dorosłości, dojrzałości, spełnienia się, a przede wszystkim niezależności, jaką się osiąga w życiu. Ta praca, która działa jak narkotyk odmieni życie Tobi.
Bramka jest finałem historii, jaką sobie stworzyła. Historii, która nie została opisana w porządku chronologicznym. Autorka przeplata wątki bieżące od momentu poszukiwania pracy w L.A. i jej trudnej sytuacji finansowej z faktami które miały miejsce wcześniej.

Historia Tobs rozpoczyna się w miasteczku Bloomfield Hills w stanie Michigan.
Tam, doświadcza w wieku 2 lat rozstania rodziców i przeprowadzki z matką oraz bratem do dziadków. Żyje w świecie biedy, gdzie na każdym kroku należy kontrolować swoje zachowanie, gdzie na gadżetach w sklepie wiszą karteczki: "nie dotykać", gdzie nie ma własnych wymarzonych ubrań, (wiszą jedynie na wystawie) tylko używane. Wszystko wygląda jak owoc zakazany. Karmiona tylko wiecznymi obietnicami ze strony matki o bogactwie, już jako dziesięciolatka świadoma również ceny swojej urody snuje marzenia o karierze modelki i ucieczce do Nowego Jorku, do świata znanego jedynie z kolorowych pism. Pociąga ją sława, wielkie limuzyny oraz pieniądze, za które będzie mogła kupić sobie wymarzone suknie i kosmetyki.
W liceum staje się typową amerykańską dziewczyną, używającą życia, której seks ze starszymi chłopakami, robienie im "laski", alkohol, imprezy i marihuana, a nawet gwałt nie są obce. Jej bunt w wieku 17 lat narasta z każdą chwilą, spotęgowany faktem zajęcia drugiego miejsca w konkursie agencji "Elite" na modelkę i zaproszeniem na sesję zdjęciową. W 1984 roku pełna egoizmu i ambicji rzuca szkołę zostawiając dom rodzinny, przyjaciół i wyjeżdża do Nowego Jorku rozpoczynając kolejny etap życia i następny krok do sławy, do ziszczenia marzeń, do stania się KIMŚ.
Niestety po błyskotliwym starcie kariera modelki nie trwa długo i wraz z przyjaciółką przenosi się do "miasta aniołów".
W L.A. odgrywa rolę nocnego drapieżnika polującego na sukces, nieustającego wędrowca po świecie wyższych sfer, barów i klubów. Odpoczywając w dzień, przyzwyczajona do klubowego nowojorskiego życia staje się uzależniona od wdychanego dymu papierosów i woni oraz smaku alkoholu, a także od marihuany. Dzięki swojej inteligencji rozwija sieć pajęczą łapiąc na nią najbardziej wpływowych ludzi show biznesu starając się najkrótsza drogą, przez łóżko znanego reżysera zdobyć rolę. Mimo porażek na scenie filmowej i teatralnej w Nowym Jorku szafuje w L.A. etykietką aktorki by za wszelką cenę unosić się nadal w tłumie gwiazd. L.A. to miasto gdzie liczą się pieniądze, wygląd oraz koneksje. Otoczona wieloma ludźmi a jednocześnie samotna, odgrywa przed nimi gwiazdę, której blask już zgasł, choć rozbłysł tylko na chwilę. Pogrążona w kłamstwach i przelotnych znajomościach ponawia nowe życie niszcząc poprzednie, ponosi kolejne porażki. Kontaktuje się z matką tylko w sprawie pieniędzy niezbędnych na przeżycie, krzywdzi swoją ignorancją przyjaciółkę Charlotte (tej zbzikowanej na punkcie Jezusa), przed którą nie potrafi się otworzyć.
Żyjąca w ciągłym pośpiechu, pełna irytacji, poszukuje przystani, którą znajduje w ramionach Henry’ego - nieustannie podróżującego aktora. Mimo iż łączy ich tylko seks, spotkania z tym mężczyzną, choć krótkotrwałe są dla Tobi synonimem miłości i zrozumienia.

Tobi Tobin używa w swej opowieści potocznego języka. Częste sięganie po wulgaryzmy oddaje emocje towarzyszące bohaterce oraz jej determinację, nadają dynamiki oraz szczerego realizmu opisywanym scenom, np. "Wiecie, dlaczego nienawidzę tej szkoły? Bo jesteście bandą pierdolonych prostaków(...) Właśnie tak, rzucam to, słyszy mnie pan? Słyszysz mnie, kutasie?".
We fragmentach podpisanych jako "Narrator", opisuje swoje wewnętrzne przeżycia stosując "czysty" literacko i "spokojny" język. Zamieszcza również fragment pamiętnika, o Henrym.
Ta intrygująca historia o intrygującej kobiecie ma budowę klamrową. Kończy ją fragment z pracy w ostatnim klubie. To dzień, w którym zrozumie, że to, czego szukała to miłość i przyjaźń, uśmiech i szczerość. To będzie dzień, który odmieni jej życie. W jaki sposób? O tym musicie się sami przekonać.
"Możesz w życiu otworzyć wiele Bramek, ale znaczenie mają te, które zamykasz".