Czy wiedzieliście, że "…w stanie, w jakim są zakochani ludzie, dopamina przelewa im się przez kanały rozsądnego myślenia i zatapia mózg? Szczególnie lewą półkulę. Gdyby zakochanie trwało zbyt długo, ludzie umieraliby z wyczerpania, arytmii lub tachykardii serca, głodu albo syndromu odstawienia snu. Ci, co by jednak nie umarli, w najlepszym przypadku skończyliby w szpitalu wariatów"? Czyż istnieje bardziej romantyczne określenie tego stanu? Leon Wiśniewski serwuje często takie naukowe wyjaśnienia dotyczące struktury DNA, molekuł kokainy, morfiny, składu męskiego nasienia, świadomości (a raczej jej braku) u zwierząt. Poznajemy tajniki działania Internetu, historię programu ICQ, który notabene zmienił życie użytkowników Sieci, zbliżając ich do siebie niemal na wyciągnięcie ręki. Zadziwiające jest w tej opowieści to, że wszystkie emocje mogą być objaśnione językiem chemicznym.

Fascynującą wiedzę z dziedziny chemii, informatyki, filozofii, muzyki, historii, matematyki i fizyki autor, palcami swego głównego bohatera Jakuba przekazuje poprzez odpowiedzi na pytania zadane przez kobietę, która pewnego dnia ujawni się w postaci małej mrugającej w kąciku jego ekranu karteczki.

Całość zaczyna się mrocznie. Dowiadujemy się, że z rampy przy torze 4 peronu 11, na stacji Berlin Lichtenberg skacze pod pociąg najwięcej samobójców. Jak jest dalej? Smutno, ale i zabawnie, ciekawie, nudno, mądrze, zadziwiająco, podejrzliwie, obrzydliwie, wstrząsająco, brutalnie, naiwnie, banalnie, namiętnie, romantycznie, erotycznie. Pierwszą i ostatnią cechę chciałoby się zwielokrotnić, gdyż dominują, następując często po sobie. Śmiało można zamieścić takie równoważniki o treści książki: samotność = smutek, miłość = erotyzm. Jest to tak naprawdę opowieść o wszystkim, czego doświadczyć może w swoim życiu człowiek. Ale jest to przede wszystkim opowieść o miłości, ale o tej najtrudniejszej, kiedy jedno z NICH jest już związane z druga osobą.

ON: ponadtrzydziestoletni samotny zapracowany mężczyzna, z wykształcenia magister matematyki, magister filozofii, doktor matematyki i doktor habilitowany informatyki. Stypendia w Dublinie i Nowym Orleanie. Mieszka w Monachium, gdzie jest pracownikiem Instytutu Genetyki Fundacji Maxa Plancka, dla którego pisze programy do zastosowań w genetyce. Projekty w Monachium i w USA, habilitacja i wykłady w Polsce, doktorat na Uniwersytecie Tulane w Nowym Orleanie, konferencje naukowe, publikacje.

ONA: 29 lat, mieszkająca w Warszawie i pracująca w miejscowym biurze dobrze prosperującej firmy. Od 5 lat zamężna, lecz "…jeszcze trochę zakochana resztkami bezsensownej miłości…" Kobieta o długich czarnych włosach, oczach, których kolor zmienia się od nastroju. O każdym detalu jej ciała dowiadujemy się z jej własnych lub narratora opisów i to dogłębnie. Kuszące?

Fizyczność i seksapil kontra intelekt i wrażliwość to świadectwo, iż kobieta i mężczyzna stanowią dwa różne bieguny. Wiśniewski zwraca w ten sposób uwagę, że na mężczyznę działa zdecydowanie wygląd, zapach, wdzięk kobiety. Dlatego życie "bezimiennej" znane jest w znacznej mierze z opisów narratora aniżeli z jej relacji dla Jakuba. Na NIĄ działa jego intelekt, wiedza, wrażliwość, szczerość. Poznaje historię jego wielkich przyjaźni, doświadczeń z kobietami jego życia, studiów. ONA opisuje mu przeżycia dnia codziennego, eksponuje wręcz swój organizm i swoje ciało. Ta różnica daje do myślenia nad istotą sposobów uwodzenia ludzi odmiennej płci. Jest to zaczynająca się 30 stycznia 1996r. historia wirtualnej znajomości dwojga ludzi, którzy poznają nie tylko siebie, ale i cudowny świat Internetu. W tym magicznym świecie, niezależnie od miejsca pobytu wystarczy komputer, dostęp do Internetu, program ICQ by można wyrazić swój stan emocjonalny, podzielić się swoimi pragnieniami i tajemnicami. Sieć daje możliwość zjedzenia razem kolacji, uczczenia imienin, wypicia wspólnie szampana.

Każdy ma swoją definicje miłości, więc nie będę skłonny, aby nazywać uczucie, jakie powstaje miedzy tymi ludźmi. To z pewnością silna więź emocjonalna, ale czy będąca już miłością? Czy można tak naprawdę po zakończeniu pierwszej rozmowy poczuć pustkę w sercu? Bo przecież to również książka o samotności. Trudno odpowiedzieć szczerze na takie pytania by nie poddawać w wątpliwość wydarzeń. Z całą pewnością należy stwierdzić, że w powieści jest więcej erotyzmu niż romantyzmu. Namiętne i soczyste sceny rozgrywane pomiędzy kobietą i mężczyzną, pełnią wręcz rolę dekoracyjną. Czy istnieje coś bardziej finezyjnego niż orgazm u kobiety słuchającej arii operowej? Wiśniewski zaskakuje nie tylko pod tym względem. Zadziwiająca historia z mózgiem Einsteina, dewiacje seksualne Johna Kennedy’ego, rozpustne życie wielkich kompozytorów muzyki poważnej skłaniają do sprawdzenia ich wiarygodności. Pisarz przenosi akcję w różne miejsca. Irlandia, Nowy Orlean, Princeton, Nowy Jork, Filadelfia, Londyn, wyspa Wight, Warszawa, Berlin, Frankfurt, Wrocław, to tylko niektóre z nich.

Trzeba się jednak poskarżyć na pisarza. Historie Jakuba i JEJ dziejące się w różnych częściach Europy i Ameryki zawarte są w zadziwiająco długich e-mailach, których czytanie a zwłaszcza pisanie zajmuje sporo czasu. Sprawia to wrażenie, jakby oboje wcześniej byli mniej zapracowani skoro teraz zajmują się zarówno obowiązkami, pogawędkami i pisaniem takich e-maili. Czyżby zauroczenie dodawało siły i wydłużało czas? Bynajmniej. Ponadto, Jim opowiada historię swojej rodziny jakby była spisana w jakiejś księdze. Nie wypada mi przytaczać kolejnych przykładów. Orgazm, który przeżywa dziewczyna wymiotując, sztuczne oddychanie metodą usta-ryj robione przez starszą panią duszącej się we własnych wymiocinach domowej śwince to dwie najśmieszniejsze i największe odchyłki ludzkiej natury, jakie tutaj spotkałem. Panie Januszu - wyobraźni panu nie brakuje! Ale ładnie to tak pogrywać na naiwności czytelnika?! W kwestii zakończenia opowieści mam gorącą ochotę do komentarza, ale nie zdradzając go nie powinienem tego robić.

Reasumując: książka niebędąca opowieścią o zwykłych ludziach jest hołdem złożonym ciału kobiety i jej największemu czcicielowi - mężczyźnie. Poprawne jest również podsumowanie całej zawartości powieści wnioskami następującymi: prawdziwa i głęboka miłość trwa krótko, ludzie, którzy poświęcają się pracy są najbardziej samotni i potrzebują prawdziwej miłości. Pierwsza głęboka miłość pozostaje najdłużej w pamięci oraz, że wrażliwości bohatera uczy życie, - dlatego ceni każdą jego chwilę. Zastanów się, więc drogi czytelniku, jaką miłość (umówmy się na taką definicję) chciałbyś przeżyć i sprawdź czy taką jak bohaterowie "S@motności w sieci".