Thomas J. Ward urodził się jako siódmy syn siódmego syna. Nie trzeba być ekspertem od sił tajemnych by wiedzieć, że osobnik taki jest kimś wyjątkowym. Kiedy chłopak osiąga odpowiedni wiek, do jego domu przybywa ten, którego ludzie lękają się najbardziej - stracharz. Przedstawiciel ów mrocznego fachu za zadanie ma ochronę zwykłych obywateli przed wszelkimi siłami nieczystymi: czarownicami, boginami, zjawami, duchami… Tom od początku wychowywany był w przekonaniu, że zostanie kolejnym stracharzem. Teraz rozpoczyna się jego terminowanie w domu przerażającego starca.

Przygody Mikołajka, saga o Ani z Zielonego Wzgórza, opowieści z Doliny Muminków, czy opasłe tomiszcza dotyczące losów Harry’ego Pottera udowodniły, że historie dla dzieci potrafią wciągnąć również dorosłych czytelników. Może wynika to tylko z potrzeby powrotu do bajkowego świata, ale tak czy inaczej, dobra powieść dla dzieci i młodzieży potrafi sprawić dużo radości nie tylko docelowym odbiorcom, ale i czytelnikom "wyrobionym". Bez żadnych zastrzeżeń do listy książek odpowiednich i przyjemnych dla ludzi w każdym wieku doliczyć można serię "Kroniki Wardstone" Josepha Delaney’a, które otwiera właśnie "Zemsta czarownicy". Na okładce znajdujemy ostrzeżenie, że powieść przeznaczona jest dla osób powyżej dziesiątego roku życia. Początkowo wydawało mi się, że to żart, jednak w miarę, jak zbliżałam się do końca, takie ograniczenie zaczęło nabierać sensu. "Zemsta czarownicy", choć pisana przez naiwnego, niespełna trzynastoletniego chłopca obfituje w elementy grozy, które nawet u dorosłych mogą wywołać dreszcze niepokoju (oczywiście w przypadku złamania kolejnego okładkowego zastrzeżenia: "Nie czytać po zmroku!"). Obecność groźnych, złowrogich istot oraz idea profesji stracharza sama w sobie jest przerażająca, a Delaney potęguje jeszcze wszędobylską grozę poprzez oszczędne, ale bardzo "filmowe" opisy: ja co chwilę łapałam się na tym, że słyszę skrzypiące jęki starych drzew w ogrodzie stracharza i tych upiornych wisielców ze wzgórza.

"Zemsta czarownicy" to doskonały początek serii (wydawnictwo Jaguar wypuściło już w Polsce kolejne trzy tomy, a czwarty, "Pomyłka stracharza" pojawi się na półkach księgarń w okolicach Halloween). W żaden sposób nie wyczerpujący tematu, za to wciągający w historię i wyzwalający głód kolejnych jej porcji. Do serii dodatkowo przywiązuje fakt, że wiedza o świecie z "Kronik Wardstone" oraz grasujących w nim istot jest oszczędnie dawkowana, przez co czytelnik, podobnie jak młody uczeń stracharza staje się głodny wiedzy i nie może się doczekać kolejnych, najlepiej praktycznych lekcji.

Delaney dokłada więc swoją cegiełkę do stwierdzenia, że dobre książki czyta się z chęcią niezależnie od wieku. Oczywiście ktoś, kto alergią i zwiększonym poziomem agresji reaguje na najkrótsze chociaż wzmianki o czarownicach czy duchach raczej nie zmieni swoich poglądów po lekturze "Zemsty czarownicy". Za to chyba każdy rodzic, który książkę Delaney’a będzie czytać dzieciom szybko odkryje, że z takim samym entuzjazmem jak młodsi domownicy wyczekuje kolejnych rozdziałów powieści. A czasem każdy z nas potrzebuje książki, która nie jest wymagająca i daje nam tylko niczym nie hamowaną radość czytania.