Deprecated: mysql_connect(): The mysql extension is deprecated and will be removed in the future: use mysqli or PDO instead in /domains/papierowemysli.pl/public_html/engine/class_connect.php5 on line 12
Hinako Sugiura, Dwie poduszki: Twarde poduszki, kamienny sen


Deprecated: mysql_connect(): The mysql extension is deprecated and will be removed in the future: use mysqli or PDO instead in /domains/papierowemysli.pl/public_html/engine/class_connect.php5 on line 12
Index książek > Przeczytaj o książce

Dwie poduszki


    info

Deprecated: mysql_connect(): The mysql extension is deprecated and will be removed in the future: use mysqli or PDO instead in /domains/papierowemysli.pl/public_html/engine/class_connect.php5 on line 12

Deprecated: mysql_connect(): The mysql extension is deprecated and will be removed in the future: use mysqli or PDO instead in /domains/papierowemysli.pl/public_html/engine/class_connect.php5 on line 12
Autor:
   Hinako Sugiura
Wydawnictwo:
   Hanami
ISBN:
   978-83-60740-29-3
Rok wydania:
   2009
Liczba stron:
   192
Cena:
   28 zł
Kategoria:
   Komiksy

Ocena recenzenta:

6 / 10

Ocena użytkowników (Głosów: 2)

6 / 10



Twoja ocena to
 /10 

    ksiazka

Twarde poduszki, kamienny sen


Podchodziłam do tej publikacji z wysokimi oczekiwaniami. Moje nadzieje umocniła i podsyciła nota z okładki, zaświadczająca, że oto w rękach mam dzieło niepowtarzalne, nawiązujące do znamienitych tradycji, zastanawiające. Przyznam – bałam się zacząć lekturę bez merytorycznego wsparcia z zakresu kultury dawnej Japonii, zwłaszcza, że Hinako Sugiura, Autorka omawianej mangi, była wybitną znawczynią okresu Edo, nie tylko rysowała, ale również pisała na ten temat. Z tej kumulacji oczekiwań i obaw zrodziło się niestety rozczarowanie. Słabnące, w miarę lektury tomu, ale jednak niezaprzeczalne.

Doceniam precyzję detalu, widzę klasyczne wzorce i formy, do których Autorka nawiązuje, podoba mi się zakomponowanie panoramicznych, szerokich kadrów. A jednak zupełnie nie przemawia to do mnie jako całość. Stylistyczny rozkrok pomiędzy tradycją a nowoczesnością okazał się za szeroki (chociaż wyjątkiem tutaj są pejzaże, naprawdę zachwycające).

Najbardziej rozczarowała mnie pierwsza historia, chyba dlatego, że właśnie w niej moje oczekiwania uderzyły w oczywistość. W tak szybkiej czytelniczej deziluzji tkwi duże niebezpieczeństwo; można bowiem pomyśleć, że gorzki posmak utrzyma się do końca i odłożyć książkę nie skończywszy jej. A, jak wspominałam, z biegiem kart poczucie zawodu rozrzedza się.


Wprawianie w prawdziwe zadziwienie czy zadumę jest kunsztem, który nie daje się łatwo posiąść. Nader często jednak twórcy ulegają złudzeniu, że oto mgliście podany symbol, niejasna konotacja i już – otwiera się nam nad czytelniczymi głowami tajemna głębia. Cóż, nie. Nie twierdzę, że w Dwóch poduszkach nie ma zaskoczeń; są, jednak tak nietrwałe, tak – chciałoby się rzecz – niedbałe, że trudno się nimi przejąć, zachłysnąć.

Niedomówienia, okruchy sensów dużo lepiej grają, mienią się w wkomponowanych w mangę fragmentach pieśni, niż w poszczególnych fabułach, choć są od tego wyjątki – np. zamykająca tom nowela Przepaść , czy druga w kolejności – Sodemogi-san . Lubię też Historię o niczym … za jej prostotę i lisy. Jednak po nocie na okładce i wewnątrz tomu spodziewałam się o wiele więcej.

Patrząc na to z innej strony, np. oczami osoby młodszej, która z pewnymi chwytami czy motywami nie miała okazji się spotkać czy oswoić, lektura Dwóch poduszek może przynieść naprawdę sporą przyjemność. To samo dotyczy japonofilów, którzy zapewne ucieszą się z publikacji, która nawiązuje do klasycznych wzorców i chyba nie ma w tej kategorii na polskim rynku wielu konkurentek.

 

Nie obiecujcie sobie zbyt wiele po ostrzeżeniu na okładce, że komiks jest dla dorosłych. Znalezienie scen obrazoburczych mogłoby być testem na fundamentalizm religijny; oto przygryzanie płatka ucha, picie sake i kurtyzany. Kilka trupów, trzy ucięte głowy, jedna pijana kobieta. Momentów, mimo szczerej chęci, się nie dopatrzyłam. To akurat dość dziwne, bo okres Edo słynie ze swoich erotycznych drzeworytów (shunga), wprawiających odbiorców w różne intrygujące stany ciała, ducha a nieraz i umysłu. Obrazy te, poetycko nazywane obrazami wiosny, tworzone były często w stylu ukiyo e, czyli tym samym, z którego korzysta Hinako Sugiura. Dla osób, które nie lubią odrabiania pracy domowej zamieściłam w tekście zdjęcia książek z okresu Edo (kiboyoshi), które stały się inspiracją dla Autorki.

 

 

 



Autor: Maria Nowakowska   Data: 01.05.2010



Zobacz komentarze do tej książki [
Deprecated: mysql_connect(): The mysql extension is deprecated and will be removed in the future: use mysqli or PDO instead in /domains/papierowemysli.pl/public_html/engine/class_connect.php5 on line 12
0]

    autor

Deprecated: mysql_connect(): The mysql extension is deprecated and will be removed in the future: use mysqli or PDO instead in /domains/papierowemysli.pl/public_html/engine/class_connect.php5 on line 12
Hinako Sugiura

Dama okresu Edo


Hinako Sugiura urodziła się w 1958 roku w Tokio, zmarła w wyniku choroby nowotworowej w 2005 roku. Jej rodzice zajmowali się sprzedażą kimon i to właśnie dzięki nim artystka zainteresowała się tradycyjną sztuką japońską. Szybko zrezygnowała ze studiów i rozpoczęła badania pod okiem Shisei Inagaki – autora wielu książek poświęconych epoce Edo (1600-1868). Była również asystentką rysowniczki, poetki i eseistki Murasaki Yamady. Pierwszy komiks zatytułowany Tsūgen muro no ume opublikowała w magazynie Garo w 1980 roku. Zdobyła nagrodę Japan Cartoonists Association w 1984 i Bungei Shunjū Manga w 1988 roku. W 1993 roku zrezygnowała z rysowania komisów i skupiła się głównie na przygotowywaniu publikacji poświęconych kulturze epoki Edo, była również gościem wielu programów telewizyjnych.




nick
 
haslo   
nowe konto     

Wyszukiwarka Top 20 Ksišżki
 
ˆ 2005-2015 Papierowe Myśli Design&engine Mateusz Płatos