Helen North poznajemy w trakcie rozstania ze swoim przyjacielem. Samodzielna, wyzwolona Angielka udaje się na wypoczynek do słonecznej Grecji. Początkowo wyjazd okazuje się idyllą, która pozwala bohaterce odetchnąć od życia w Londynie. Jednak na skutek tragicznego wypadku ginie jej nowa przyjaciółka. Rzecz dzieje się w trakcie gorącego romansu z przypadkowo poznanymi amerykanami... Wygląda na to, że to Helen jest winna śmierci Carli, taką się czuje i sumienie każe jej stanąć twarzą w twarz z prawdą. A także szukać odkupienia, albo chociaż zrozumienia, dlaczego krótkie zapomnienie może czasem zaprocentować czymś odwrotnym od przyjemności chwili.

Ludzka świadomość może błędnie oceniać rzeczywistość. Jednak poznawanie prawdy o sobie to nie tylko walka z własnymi, niezgodnymi realnie wyobrażeniami o świecie. To przede wszystkim odkrywanie prawdziwego sensu zdarzeń, które - gdy zafałszowane - potrafią uczynić z naszego życia piekło. Helen podejmuje próbę odkrycia prawdy o wydarzeniach, z którymi jej psychika nie może sobie poradzić. Jest to swoiste wyzwanie losu, na które niewielu z nas byłoby stać.

Rozterki moralne bohaterki są głównie treścią książki. Jednak nie tylko te związane z poczuciem winy, ale i ze związkami damsko-męskimi oraz niespełnionym macierzyństwem. Oczywiście zostają one ukazane pośrednio w trakcie spotkań z osobami z grona znajomych i rodziny Carli, poznanymi na pogrzebie przyjaciółki. Wątek kryminalny miesza się tutaj z dywagacjami tyczącymi wpływu wewnętrznych demonów na ludzkie postępowanie. Podczas gdy Helen nie traktuje niezobowiązującego seksu z bratem jej nieżyjącej przyjaciółki jako czegoś nagannego, to fascynacja mężem Carli wywołuje w niej niepokój.

"Zastapić Carlę" to powieść opisująca women's world. Dlatego portrety psychologiczne kobiet odmalowane są z perfekcyjnym wyczuciem. Ukazany w książce obraz najważniejszych bohaterów męskich jest inny od wizerunku często spotykanego w literaturze. Wydają się być postaciami zbyt mocno przeżywającymi swój świat wewnętrzny, niżeli twardo stąpającymi po ziemi realistami.

Hines analizuje w powieści kobiecą przyjaźń. Dlaczego jest ona tak złudna? Czy książka daje na to odpowiedź? A może autorka zwraca uwagę na bezcelowość zadawania takich pytań?

Czytelnik zafascynowany głębią, bogactwem a także przewrotnością ludzkiego umysłu nie będzie zawiedzony lekturą książki.