Index książek > Przeczytaj o książce

Księga pokutników


    info
Autor:
   Walter Nigg
Wydawnictwo:
   Promic
ISBN:
   978-83-7502-391-6
Rok wydania:
   2013
Liczba stron:
   214
Cena:
   29 zł
Kategoria:
   Religia

Ocena recenzenta:

10 / 10

Ocena użytkowników (Głosów: 0)

Brak



Twoja ocena to
 /10 

    ksiazka

Na pątniczym szlaku


   Księga pokutników autorstwa Waltera Nigga to dwutomowa lektura niewielkich gabarytów, ale pod względem przekazywanych treści niezwykle bogata i pasjonująca. Nie  każdą biograficzną historię czyta się z takim zainteresowaniem, szczególnie gdy przedstawiane osoby uznawane są za święte czy błogosławione. A dlaczego? Bo zazwyczaj te życiorysy są odbrązawiane, oczyszczone z prawdziwe ludzkiego pierwiastka grzeszności i słabości, przedstawiane często z patosem lub przejaskrawione. Nigg zastosował inną metodę prezentacji. Pisze szczerze, i na tyle na ile potrafi zagłębia się w serca charakteryzowanych postaci, aby pokazać ich sylwetki bez żadnego retuszu – w prostocie a przez to i w niewymownym pięknie człowieczeństwa.

   Na początku książki znajdziemy długi wstęp dotyczący różnych form pokuty podejmowany w konkretnych dziełach sztuki, np. Cenie  Arthura Millera czy w Zbrodni i Karze Fiodora Dostojewskiego.  W trzecim mini rozdziale autor podsumowuje snute przez siebie dywagacje dążąc do ukazania  przez obydwu pisarzy problemu   „przezwyciężonej i nieprzezwyciężonej przeszłości”.   Przedstawia historię pojmowania pokutniczego trybu życia przez wieki chrześcijaństwa z nawiązaniem do czasów współczesnych. Ten szkicowy rekonesans wprowadza czytelnika  w prezentację dziewięciu  życiorysów ułożonych chronologicznie, począwszy od Marii Magdaleny a skończywszy na postaci Simon Weil.  Każdy z nich poprzedzony został krótkim wprowadzeniem w daną epokę, w jakiej żył pokutnik, albo też porusza się w nim jakiś ważny temat w różny sposób powiązany z opisywaną osobą.

   Pierwsza jest Maria Magdalena, której imię już na zawsze będzie kojarzone z pokutą, jak twierdzi autor. To kobieta nad wyraz piękna, obdarzona wielką wewnętrzną mądrością, mimo braku stosownego wykształcenia, i oczywiście intuicją. Całości dopełnia jej tajemniczość, odwaga i głęboka pokora, która kazała jej poniżyć się w obecności wielu, aby oddać Jezusowi cześć i poprosić o przebaczenie. Najbardziej przemawia chyba fakt, iż ta piękna kobieta, pewna swojego wdzięku rozpuszcza długie włosy i wyciera nimi olejek ze stóp Pana (a jak w wiadomo włosy dla ówczesnych kobiet były niemal świętością). Maria Magdalena tak wielce poraniona przyznaje się do winy i pokutuje za swoje grzechy, przez co zostaje uwolniona z winy i co najważniejsze, nie czuje już nigdy więcej jej ciężaru. To świadczy o jej wewnętrznej sile i niezłomnej wierze.

   Następną postacią jest Makary   Wielki, pustelnik zaprzeczający na każdym kroku o swojej wielkości. Wybrawszy życie w ubóstwie i pokorze każdego dnia składał świadectwo ze swojego wyboru. Pochodził z Egiptu, syn prostych ludzi, podobno zmuszony do małżeństwa. Po śmierci młodej żony odczytuje to wydarzenie jako znak i opuszcza zeświecczone miasto. Od tej pory zamieszkuje małą grotę w skale, żywi się chlebem i wodą,  czym z dnia na dzień zaprawia się do pustelniczego  życia. Ciągnęły do niego rzesze młodzieńców, których egzaminował w duchu pokory, aby nauczyć ich pustelniczego życia. I tak przez sześćdziesiąt lat trwał w swoim postanowieniu poświęcenia życia do końca Jezusowi. Zostawił po sobie pięćdziesiąt Homilii duchowych, co do autorstwa  których  wciąż budzą się zastrzeżenia w świecie badaczy i naukowców.

Kolejno mamy postać Małgorzaty z Kortony urodzonej w prowincji Umbria we wsi Laviano w rodzinie biednych i pracowitych ludzi. Uczona przez matkę modlitwy stawała się dzieckiem bardzo uduchowionym, ale po  śmierci semici rodzicielki  dziecko coraz bardziej zatracało ten cenny skarb. Będąc pod opieką ojca i nie rozumiejącej jej macochy rozwijała w sobie jedynie zainteresowanie światem ziemskim, co przy jej niewymownym pięknie stawało się początkiem późniejszych kłopotów. Porwana pewnego dnia przez fale namiętności została kochanką Pana na Monteplulciano, młodego szlachcica niemogącego oprzeć się jej urokowi. Cierpiąc z powodu braku zalegalizowania małżeństwa poddawał się jednak zmysłowym rozkoszom, co stało się dal niej źródłem ciągłych cierpień.  Ten wewnętrzny ból miał zamienił się w inne przerażające cierpienie w momencie śmierci mężczyzny podczas polowania. Małgorzata pogrążyła się w wielkiej żałobie samotnie w zamku spędzała kolejne dni szukając jakiegokolwiek pocieszenia. Po wielu duchowych udrękach i bezowocnych rozmyślaniach opuszcza jednak zamek, zakłada czarna suknię i wraz z synkiem opuszcza Montepulciano. Wyrzucona z rodzinnego domu siada pod drzewem figowym  i podejmuje ostateczną decyzję co do dalszego życia.

    I ostania postać z pierwszej części książki to Hieronim Savonarola. Historia jego życia jest niezwykle ciekawa a swój początek ma w dostojnej rodzinie pochodzącej z Ferrary. Młodzieniec rozczarowany światem wstępuje do zakonu dominikanów pod wpływem kazania mnicha augustianina. Intensywnie studiował Biblię, przeżywał mistyczne wizje, miał prorocze widzenia przyszłych losów świata. Wysłany do Florencji, miasta zepsutego duchem pogańskiego renesansu, głosi kazania walcząc ze słabym głosem i innymi słabościami związanymi z tą arcyważną dla niego posługą. W swoich  mowach najważniejszy nacisk kładł na rozpad kościoła spowodowany rozkładem duchowieństwa. Za sprawą jego ewangelizowania Florencja zaczęła powoli zmieniać się na lepsze. Jednak oprócz głosów popierających jego działalność pojawiły  się i oponenci, którzy wraz ze swoim poplecznikiem papieżem Aleksandrem VI doprowadzili Savonarolę do upadku, mającego swój początek w nałożeniu na niego ekskomuniki. Mnich pogrążony w bólu spowodowanym dylematem wyboru między posłuszeństwem kościołowi a sumieniu, podejmuje najważniejszą w swoim życiu decyzję…

   To tylko cztery życiorysy z pierwszej części książki W. Nigga. W kolejnej znajdziemy równie ciekawe, nieraz kontrowersyjne, charakterystyki postaci takich wielkich pokutników, jak: księdza de Rance, reformatora klasztoru La Trappe, który poprzez nawoływanie do pokuty zmienił po  części regułę założyciela, św. Benedykta; pisarza Fiodora Dostojewskiego przedstawianego przez autora w swojej najważniejszej roli,  pokutnika, człowieka przezywającego katorgi na Syberii, oraz poszukującego przez całe życie Boga; Brata Alberta Chmielowskiego, bojownika o wolną Polskę podczas powstania styczniowego, wielkiego malarza, a w końcu założyciela przytułku dla bezdomnych; Karola de Foucauld sieroty, wyrzuconego za złe zachowanie z kolegium jezuickiego, później oficera prowadzącego hulaszczy tryb życia, a następnie zakonnika trapisty,  posługacza  w zakonie klarysek, kapłana i  pustelnika na Saharze. I jako ostatnią osobę z „dziewięciu wspaniałych” prezentuje nam autor Simon Weil,  kobietę mocno kontrowersyjną w swoich przekonaniach, szczególnie religijnych, ale i odważną w wygłaszaniu swoich racji polityczno-społecznych. Umiłowała sobie cierpienie jako drogę do Boga, zawsze ukryta w cieniu, spowita tajemnicą milczenia. Nigdy nie zadomowiła się w kościele, w jego widzialnym wymiarze, ale całym sercem dążyła do jedności z Bogiem poprzez jednoczenie się z ludźmi w potrzebie.

   Nigg przypomniał historie życia, często tragiczne, osób mocno związanych z Bogiem i drugim człowiekiem, będących niestety nie zawsze pamiętanych i docenianych. Życie każdego z nich było oddaniem się w pełni wierze i jakiejś wyższej idei. Najważniejszym jednak w tych wszystkich opowieściach jest moment nawrócenia, nieraz nagły jak olśnienie, innym razem długi, powolny i okupiony wielkim cierpieniem. W każdym razie zawsze wyjątkowy i przemawiający. Autor Księgi pokutników przedstawił wszystkie  postaci przede wszystkim w kontekście ukazania drogi ich pokuty i jej znaczenia, bo inny wymiar ma ona u Brata Alberta a inny u Makarego Wielkiego.  Jedno jest pewne, Nigg wywiązał się z  zadania z wielką klasą, częstując czytelników nie tylko zapierającymi dech w piersiach historiami, ale i dobrą dawką wiedzy. Umiejętnie łącząc ducha epoki z duchem pokuty pokazał, jak duże zależności występują między jednym a drugim, jak aktualne czasy wpływają na rozwój człowieka i jego duchowość. Księgę pokutników powinien przeczytać każdy kto w jakimś stopniu szuka odpowiedzi na ważkie pytania egzystencjalne, kto chce kształtować siebie i poznawać, lub chociażby po to, aby zobaczyć jak przez wieki chrześcijaństwa rozwijał się duch życia pokutniczego. Naprawdę warto.

 



Autor: Anna Nogaj   Data: 16.07.2013



Zobacz komentarze do tej książki [0]

    autor
Walter Nigg

Poszukiwacz świętości


Ur. w 1903 r. Szwajcarski teolog i hagiograf. Student protestanckiej teologii i filozofii na uniwersytetach w Getyndze, Lipsku i Zurychu. Poźniej wykładowca z przedmiotu Historia kościoła. Pastor kościoła Ewangelicko-Reformowanego w parafii pod Zurychem Dällikon-Dänikon, gdzie oprócz obowiąków duszpasterskich poświęcił się także pisaniu.




nick
 
haslo   
nowe konto     

Wyszukiwarka Top 20 Ksišżki
 
ˆ 2005-2015 Papierowe Myśli Design&engine Mateusz Płatos