Deprecated: mysql_connect(): The mysql extension is deprecated and will be removed in the future: use mysqli or PDO instead in /domains/papierowemysli.pl/public_html/engine/class_connect.php5 on line 12
Eric Emmanuel Schmitt, Opowieści o Niewidzialnym: Jeden w trzech


Deprecated: mysql_connect(): The mysql extension is deprecated and will be removed in the future: use mysqli or PDO instead in /domains/papierowemysli.pl/public_html/engine/class_connect.php5 on line 12
Index książek > Przeczytaj o książce

Opowieści o Niewidzialnym


    info

Deprecated: mysql_connect(): The mysql extension is deprecated and will be removed in the future: use mysqli or PDO instead in /domains/papierowemysli.pl/public_html/engine/class_connect.php5 on line 12

Deprecated: mysql_connect(): The mysql extension is deprecated and will be removed in the future: use mysqli or PDO instead in /domains/papierowemysli.pl/public_html/engine/class_connect.php5 on line 12
Autor:
   Eric Emmanuel Schmitt
Wydawnictwo:
   Znak
ISBN:
   83-240-0605-2
Rok wydania:
   2005
Liczba stron:
   244
Cena:
   39 zł
Kategoria:
   Obyczajowe

Ocena recenzenta:

10 / 10

Ocena użytkowników (Głosów: 7)

10 / 10



Twoja ocena to
 /10 

    ksiazka

Jeden w trzech


Trzy opowiadania Erica-Emmanuela Schmitta wydano pod wspólnym tytułem "Opowieści o Niewidzialnym". Dobrze, że takim właśnie tytułem, bo w przeciwnym razie musiałbym pisać rzeczy zupełnie nieistotne. Na przykład: "Pierwsza historia, "Oskar i Pani Róża", opowiada o 10-letnim chłopcu chorym na raka, który ze szpitalnej sali pisze listy do Boga. W drugiej, pt. "Pan Ibrahim i kwiaty Koranu", poznajemy małego Mojżesza, który codziennie przychodzi o sklepu Pana Ibrahima i kradnie mu puszkę konserw, co nieoczekiwanie staje się początkiem przyjaźni między nimi. Chodzi też na dziwki i podbiera pieniądze ojcu. Trzecia, "Dziecko Noego", to opowieść o Josephie, żydowskim chłopcu, którego katolicki ksiądz ukrywa przed nazistami." Po czymś takim trudno byłoby kogokolwiek przekonać, że nie są to opowiadania o życiu w szpitalu ani o czasach okupacji, ale opowieści o Niewidzialnym.

Na bohaterów i narratorów swoich opowiadań autor wybrał dzieci. Tym samym przekazał im licencję na mówienie rzeczy prostych, naiwnych, a często krzywdzących i nieprawdziwych. Odziera ona treść książki z otoczki banału i moralizmu, którą tak łatwo można byłoby jej przypisać. Dziecko to symbol człowieka na początku życiowej drogi, który ma prawo nie rozumieć życia, ale mierzy się z nim, próbuje zgłębić jego tajemnicę. Dziecku zawsze towarzyszy przewodnik - Pani Róża, Pan Ibrahim, Noe - osobisty łącznik z Niewidzialnym, nauczyciel, "dobry kumpel Boga".

Świat opowiadań jest pełen cierpienia, w każdym występuje śmierć i samotność. Ale jest to świat prawdziwy, Schmitt nie wymyślił dziecka w szpitalu ani sieroty, ani Holocaustu. Świat zapełniają dorośli. To oni w tych historiach są zagubieni - rodzice zasypują umierającego Oskara prezentami, ojciec Mojżesza ucieka do ciemnej biblioteki - dorośli zbudowali mur, którym oddzielili się od bohaterów i od samych siebie. Dopiero za sprawą "przewodników" w tym murze pojawiła się rysa, "przez szparę wyciągała się do mnie jakaś ręka". Przez tę szparę można było zobaczyć Niewidzialnego.

Wiara w "Opowieściach o Niewidzialnym" zeszła z ołtarzy, przestała być tematem akademickich rozważań, a stała się bronią czy raczej okularami człowieka, przez które może on bez strachu zobaczyć świat, taki jaki jest. Autor odwraca tradycyjny związek przyczynowo-skutkowy, o Bogu mówi: "Za każdym razem, kiedy w niego uwierzysz, będzie trochę bardziej istniał. Jeżeli się uprzesz, zacznie istnieć na dobre. I wtedy ci pomoże" i powtarza zgodnie z tą logiką: "uśmiech daje szczęście". Wiara nie ma mówić, że śmierci i cierpienia nie ma. "Nikt nie może uniknąć cierpienia. Ani Bóg, ani ty. Ani twoi rodzice, ani ja" - mówi Pani Róża. Wiara ma pomóc nam znaleźć w tym sens, nauczyć przyjąć do siebie i zaakceptować. Dzięki niej cały świat może być piękny, a mur dorosłych może być tylko murem słabości, a nie zła. Nie ma i na szczęście Schmitt nie próbował znaleźć jednej drogi dla życia. "Dla Życia jest kilka rozwiązań, a więc nie ma żadnego". "Dziecko Noego" to właściwie opowieść o religiach, jako różnych drogach do tego samego Boga. Najbardziej podobał mi się fragment "Pana Ibrahima..." o tańcu jako modlitwie: "Kiedy tańczysz, serce śpiewa jak ptak, który pragnie się stopić w jedno z Bogiem".

"Opowieści o Niewidzialnym" dobrze wykorzystują możliwości literatury - próbują uchwycić to, co jest sednem życia, ale nie krzyczą: "mam, złapałem!". Nie pokazują jedynej słusznej drogi, ale wskazują swój kierunek. Dają nadzieję, wzmacniają wiarę, są piękne. Opisują świat, ale nie chcą go koloryzować czy negować. Raczej uczą, że to "tylko" i "aż" kwestia postrzegania, dzięki któremu Oskar był dla Róży darem i Róża była dla Oskara darem, przez Oskara Róża widziała Niewidzialnego i przez Różę Oskar w Niego wierzył.



Autor: Mateusz Płatos   Data: 13.09.2006



Zobacz komentarze do tej książki [
Deprecated: mysql_connect(): The mysql extension is deprecated and will be removed in the future: use mysqli or PDO instead in /domains/papierowemysli.pl/public_html/engine/class_connect.php5 on line 12
0]

    autor

Deprecated: mysql_connect(): The mysql extension is deprecated and will be removed in the future: use mysqli or PDO instead in /domains/papierowemysli.pl/public_html/engine/class_connect.php5 on line 12
Eric Emmanuel Schmitt

Bez pudełka


Na świecie znany głównie jako dramaturg, w Polsce jako pisarz, Eric-Emmanuel Schmitt przetłumaczył także na francuski "Małżeństwo Figara" i napisał doktorat z filozofii na temat - "Diderot i filozofia uwodzenia".




nick
 
haslo   
nowe konto     

Wyszukiwarka Top 20 Ksišżki
 
ˆ 2005-2015 Papierowe Myśli Design&engine Mateusz Płatos