Index książek > Przeczytaj o książce

Oczy mojego kochanka


    info
Autor:
   Eimi Yamada
Wydawnictwo:
   W.A.B.
ISBN:
   9788377477236
Rok wydania:
   2013
Liczba stron:
   208
Cena:
   30 zł
Kategoria:
   Inne

Ocena recenzenta:

7 / 10

Ocena użytkowników (Głosów: 0)

Brak



Twoja ocena to
 /10 

    ksiazka

Eksperymenty


„A więc miłość to nie jest jakiś grom z jasnego nieba ani nawet przyspieszone bicie serca, ale to, że płacze na myśli, iż mogłaby go stracić (…)” [s. 150]

Szóstą książką w „Zmysłowej serii” W.A.B., prezentującej najbardziej interesującą erotykę polską i światową, jest zbiór trzech opowiadań japońskiej pisarki – Eimi Yamady. W Polsce opublikowany jest pod tytułem pierwszego utworu – Oczy mojego kochanka (oryg.『ベッドタイムアイズ』Bedtime Eyes), którym Yamada debiutowała w 1985 roku. Drugim zamieszczonym w tomie opowiadaniem są Igraszki palców (oryg. 指の戯れ) z 1986 roku, trzecim – Kręgosłup Jessego (ジェシーの背骨) także z roku 1986. Układ zbioru powtórzono za angielskim tłumaczeniem z 2006 roku. 

Nie sposób dziś odczytywać opowiadań Yamady – chociaż, paradoksalnie, nie powstały przed wiekami, a całkiem niedawno – bez odpowiedniego przygotowania. I nie mam na myśli wiedzy na temat japońskiego społeczeństwa, bo w zasadzie trzy zamieszczone w tomie utwory można interpretować w kontekście społeczeństw europejskich czy amerykańskiego. Japońska pisarka uchwyciła jednak w swoich opowiadaniach fragment życia tak zwanej „Generacji X” (urodzonych między latami 60. a 80. XX wieku) – ludzi na rozdrożu, zagubionych w chaotycznej, zmiennej rzeczywistości, dryfujący bądź przemierzający przestrzeń bez celu. Dookreślenia można mnożyć, nie w tym rzecz. Bez rozeznania i wiedzy, że Yamada świadomie kreuje bohaterów, którzy wybierają inercję i nonszalancki styl życia, gdzie liczy się chwilowe tyleż zaspokojenie potrzeb, ile zagłuszenie bezsensowności i pustki, jej utwory wydać się mogą w pierwszym momencie przeciętne i mało odkrywcze. Są natomiast doskonałym odzwierciedleniem problemów, z jakimi borykają się młodzi ludzie, którym nie udało się odnaleźć celu życia czy choćby wytworzyć na potrzeby zachowania względnej równowagi psychicznej.

„Jeśli lubisz jakąś dziewczynę, ale jej tego nie powiesz, to ona od ciebie ucieknie.” [s. 195]

Pracująca w nocnym klubie jako piosenkarka Kimu zabiera pewnej nocy do swojego domu afroamerykańskiego dezertera o przezwisku Łyżka (Oczy mojego kochanka) - ich romans przeradza się w uzależnienie i wykorzystywanie. Podziwiana przez mężczyzn Ruiko uwodzi i czyni niewolnikiem czarnoskórego jazzmana Leroya, ale wbrew jej oczekiwaniom muzyk szybko się wyzwala spod jej czaru i z ofiary staje łowcą (Igraszki palców). Coco wikła się w romans z Rickiem, jednakże o względy mężczyzny przyjdzie jej stoczyć walki z jego jedenastoletnim synem Jessem (Kręgosłup Jessego). O ile pierwsze dwa opowiadania, utrzymane w narracji pierwszoosobowej, są zapisem seksualnego zniewolenia, uzależnienia od bliskości fizycznej, dotyku, o tyle trzecie, nieco subtelniejsze, to próba przełamania dryfowania, bezcelowego przemieszczania się po przestrzeni w kierunku stabilności, a także usiłowanie zamienienia namiastki miłości w prawdziwe uczucie. Próba, co jasne, nieudana.

Zachowanie Coco, próbującej nawiązać kontakt z jedenastoletnim chłopcem, zaskakujące jest (nawet dla niej samej!) o tyle, że młoda i ponętna kobieta wyznaje zasadę: „Po co marnować czas na nieudane związki, skoro w tym czasie można przeżyć tyle udanych?” [s. 143]. Walczy o Ricka może dlatego, że pokazał jej pewność, pewien stopień bezpieczeństwa i stabilizację, którą wymusza dziecko. To już nie jest wyłącznie seks. Bliskość fizyczna przeradza się w bliskość emocjonalną. Ruiko, która gra w zwodzenie i uwodzenie, bawi się mężczyznami, traktuje ich jak rzecz, obiekt, sama ulega procesowi reifikacji i przekształca się w zabawkę. A Kimu egoistycznie pragnie zachować dla siebie, na własność (jak przedmiot, talizman), uciekiniera. Pozwala się poniżać, bić i wykorzystywać, bierze go na swoje utrzymanie, by odgrodzić od innych kobiet, potencjalnego zagrożenia, pokusy zdrady i ucieczki z jej pięknej opowieści-marzenia. Nie jego jednak, lecz siebie zamyka w złotej klatce złudzeń.

„(…) jak to jest, że każdy kocha nie tego, co trzeba. I to do szaleństwa.” [s. 43]

Każda z bohaterek opowiadań Eimi Yamady desperacko szuka miłości bądź jej substytut. Bo to miłość właśnie powinna stać się tym, co wyrwie je z marazmu, monotonii, szarości i powtarzalności dni (a zwłaszcza nocy). Seks z przygodnymi mężczyznami przyczynia się do stopniowej reifikacji kobiecych postaci w utworach japońskiej pisarki. By podsycić gasnące emocje i żar, młode dziewczyny poszukują nowych doznań. Stan zakochania się jest im obcy i daleki, toteż jego namiastką staje się silne, obezwładniające pożądanie zespolenia się z drugim-Innym, nierzadko wykluczonym, doświadczającym ostracyzmu społecznego. Zaspokojenie tego pragnienia okaże się niemożliwe. Nienasycone, pozostawione same sobie, nie cofną się przed najgorszym.

W swoich oopowiadaniach Eimi Yamada (dla zdobywczyń nagrody im. Akutagawy w 2003 roku, Risy Watayi i znanej polskim czytelnikom z Języków i kolczyków Hitomi Kanehary, proza Yamady to jedna z literackich inspiracji) porusza ważne problemy społeczne, nierzadko marginalizowane i trywializowane, jak kwestie akceptacji ludzi o innym kolorze skóry, międzynarodowe małżeństwa czy nie tyle wyzwolenie seksualne, ile seksualność, cielesność, pożądanie i namiętność. To proza szorstka, chropowata, momentami wulgarna, odpychająco lepka i śliska – bezkompromisowa i kontrowersyjna.



Autor: Luiza Stachura   Data: 21.08.2013



Zobacz komentarze do tej książki [0]

    autor
Eimi Yamada

Amy





nick
 
haslo   
nowe konto     

Wyszukiwarka Top 20 Ksišżki
 
ˆ 2005-2015 Papierowe Myśli Design&engine Mateusz Płatos